Δημοτικό Σχολείο Πυλών Καρπάθου

Ανοιχτή επιστολή προς τον κ.Πρωθυπουργό για το Σχολείο μας!

2011-04-02T09:25:00.003+03:00

ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ!

2011-03-14T21:13:00.002+02:00

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ! Το Υπουργείο Παιδείας ΕΚΛΕΙΣΕ το Σχολείο μας! Κατήργησε 4 σχολεία με 6 θέσεις εκπαιδευτικών και μας στέλνει στο Δ.Σ. ΟΘΟΥΣ με 2 δασκάλους! Αυτή είναι η … “αναβάθμιση”της ποιότητας της εκπαίδευσης των παιδιών μας! Χωρίς να ρωτηθεί ούτε Δήμαρχος ούτε Επιτροπές ούτε δάσκαλοι! Κανείς! Πενθούμε και διαμαρτυρόμαστε!

2011-02-25T10:13:00.003+02:00

ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

Συνταρακτικές στιγμές ζήσαμε χτες στο σχολείο του Όθους…Η μαθήτρια της Α΄ Δημοτικού Ελενίτσα Μαστρολέων ξέσπασε σε γοερά κλάματα. Τι να ήταν άραγε αυτό που τρομοκράτησε τη νεαρή μαθήτρια; Πιασμένη χέρι χέρι με τη μαθήτρια της Ε΄ Δημοτικού Μαρία Ασλανίδη μπήκαν μέσα σε μια αίθουσα, ακολουθώντας το Γεώργιο Ζαμαλή και το Μανώλη Πέρο, μαθητές Ε΄ και Β΄ Δημοτικού αντίστοιχα. Έπειτα έπεσε ένα πέπλο σιωπής. Διαβάστε τι δήλωσε ο μαθητής Μανώλης Πέρος μετά την έξοδο του από την αίθουσα: «Πού είναι τα σάντουιτς τώρα; Ήταν εξοντωτική εμπειρία».
Ποια ήταν αυτή η τόσο συγκλονιστική εμπερία που έκανε την Ελενίτσα να κλαίει και το Μανώλη να πεινάει ακόμη περισσότερο;
Φως λοιπόν σε αυτό το μυστήριο θα ρίξουν οι φωτογραφίες που ακολουθούν. Μαζευτήκαμε όλα τα παιδάκια, μαζί με τους δύο γίγαντες δασκάλους μας, στο σχολείο του Όθους για να μάθουμε τι κρύβει αυτό το στόμα επιτέλους και να εμβολιαστούμε για να είμαστε πανίσχυροι, ατρόμητοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία. Δυστυχώς το εμβόλιο για καλούς βαθμούς δεν έχει ακόμη εφευρεθεί.
Η κυρία Πιπίτσα (ναι, είναι το πραγματικό της όνομα) Κωνσταντινίδου, η οποία ήταν πολύ γλυκιά, μας μίλησε για τα δόντια. Καταλάβαμε μόνο τα μισά. Μας έλεγε κάτι για νεογιλή οδοντοστοιχία, κάτι για μόνιμη, τέλος πάντως εμείς θυμόμαστε μόνο μια οδοντόβουρτσα να πηγαίνει από πάνω προς τα κάτω στα πάνω δόντια και από κάτω προς τα πάνω στα κάτω. Επίσης ότι η κυρία Πιπίτσα ήταν ντυμένη στα γκρι. Κρατούσε μια μασέλα στα χέρια αλλά τα δικά της δόντια ήταν καλύτερα. Να φανταστείτε οι δάσκαλοι ρωτούσαν πιο πολλά από τους μαθητές. Μια δασκάλα δε σταμάτησε να ρωτάει για τα δόντια της. Μάλλον μικρή έτρωγε πολλά γλυκά και μακαρόνια. Η κυρία Πιπίτσα επίσης είπε ότι τα δόντια μας χρησιμεύουν για ομορφιά, για να τρώμε και για να μιλάμε, αλλά ξέχασε να πει ότι τα χρησιμοποιούμε και για να δαγκώνουμε τα μικρά μας αδέλφια.
Και ενώ όλα τα παιδάκια ήμαστε χαρούμενα μπαίνει ένας κύριος με μουστάκι και τότε αρχίσανε τα δράματα. Η Ελενίτσα άλλαξε πέντε χρώματα, όλα στην απόχρωση του ροζ. Έλεγε κάτι για σφαίρες για να πολεμήσουμε την αρρώστια και τότε καταλάβαμε πως όσοι πολεμάνε πρέπει να είναι πολύ άρρωστοι τελικά. Μετά μας χωρίσανε σε ομάδες και ανά σχολείο μπαίναμε σε μια αίθουσα για να εμβολιαστούμε! Τελικά δεν ήταν τόσο τρομερό! Μια βελονίτσα τόση δα ήταν, τα κουνούπια τσιμπάνε χειρότερα. Κλάματα και πόνος έλαβαν τέλος. Ορμήσαμε στον υπέροχο μπουφέ που είχανε ετοιμάσει οι μητέρες των παιδιών του Όθους και πήραμε τα σακουλάκια με τα σάντουιτς, τις σοκολάτες και τις άλλες λιχουδιές. Έχει πλάκα να κάνεις εμβόλιο. Στο επόμενο κάνουμε θερμή παράκληση να έχει πίτσα σπέσιαλ για να αντέξουμε τον πόνο.
Πριν φύγουμε παίξαμε ένα παιχνίδι, όπου κέρδισαν τα αγόρια (ήταν στημένο), γιατί τα κορίτσια έπαιξαν πολύ καλύτερα, αλλά φορούσαν ζακέτες και τα αγόρια τις τραβούσανε από εκεί. Γιατί να μη φοράνε και αυτά; Μετά την κατάφορη αδικία, βγήκαμε καλλιτεχνικές φωτογραφίες τις οποίες επιμελήθηκε ο δάσκαλός μας και φωτογράφος πατήρ Καλλίνικος. Οι δασκάλες του Όθους μας μοίρασαν οδοντόβουρτσες για να πλύνουμε τα δοντάκια μας. τους είπαμε ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ για όλες τις ετοιμασίες και με το πιο ωραίο χαμόγελο ξεκινήσαμε κάτω από την τεράστια ασπρόμαυρη ομπρέλα του πατέρα Καλλίνικου το δρόμο για την επιστροφή του σχολείου.

Ο μαθητής και δάσκαλος Μαυράκης Χαράλαμπος

Τα νέα μας! Αργήσαμε λίγο αλλά....

2011-02-18T11:19:00.006+02:00

Τον περασμένο Δεκέμβριο πήγαμε μας κάλεσε η Δ΄τάξη του 2^ου Δημ. Σχολείου Πηγαδίων, για να πάμε στην τάξη τους και να φτιάξουμε μαζί χριστόψωμα. Πήγαμε! Περάσαμε υπέροχα! Πλάσαμε όλοι μας χριστόψωμα, τα ψήσαμε και τα φάγαμε! Ευχαριστούμε τη δασκάλα κ.Αναστασία Βδοκάκη και τους μαθητές της!

Στις 19 Δεκεμβρίου κάναμε τη χριστουγεννιάτικη σχολική μας γιορτή με τίτλο «τα αγγελάκια λυπούνται»। Είπαμε κι εμείς ποιήματα αλλά και τα προνήπια και τα νήπια, που φέτος κάνουν Κατηχητικό με την κ.Νούλα Μαργέλη- Μαστρολέων.

Την Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011 μας επισκέφτηκε το 2ο ολοήμερο νηπιαγωγείο της πόλεως Καρπάθου, για να δουν πώς λειτουργεί μια βιβλιοθήκη। Τα παιδιά έμαθαν πώς οργανώνεται και πώς λειτουργεί μια δανειστική βιβλιοθήκη, είδαν μερικά από τα 5.000 βιβλία που έχουμε εδώ και ιδιαίτερα τα βιβλία που αναφέρονται στα μουσικά όργανα, διάλεξαν και δανείστηκαν όλα από ένα για να τα διαβάσουν στο σπίτι τους.

Μετά παίξαμε τις μουσικές καρέκλες, φάγαμε τοστ και κέικ, νοστιμότατα τυροπιτάκια που έφτιαξαν τα νήπια με τα χεράκια τους, βγάλαμε φωτογραφίες κι έφυγαν! Ευχαριστούμε πολύ τις δασκάλες και τους γονείς τους που τα συνόδεψαν! Να μας ξανάρθετε!

Των Τριών Ιεραρχών πήγαμε στην Εκκλησία, όχι την Παρασκευή 28 αλλά την Κυριακή 30 Ιανουαρίου. Κάναμε και αρτοκλασία! Στη συνέχεια πήγαμε στο Μέγαρο του χωριού μας, ήπιαμε ρόφημα, φάγαμε πλούσιο πρωινό, που ετοίμασαν οι γλυκές μας οι μαμάδες κι απαγγείλαμε τα ποιήματά μας. Επίσης, διαβάσαμε και μικρά κείμενα, απ’ όσα έγραψαν οι τρεις Μεγάλοι Διδάσκαλοι.

Τη Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου μας επισκέφθηκε και πάλι ένας καλός μας φίλος! Ο π.Αλέξιος Αλεξόπουλος, από το Βόλο! Μας έφερε σοκολάτες, έπαιξε μαζί μας, μας έκανε και μάθημα! Μαθηματικά! Είναι και Φυσικός και Μαθηματικός και Θεολόγος! Και φίλος μας!

Του αγίου Χαραλάμπους, στις 10 Φεβρουαρίου, γιόρταζε ο δάσκαλος μας, ο κ. Χαράλαμπος. Εκκλησιαστήκαμε όλοι μαζί κι ύστερα πήγαμε στην πρωτεύουσα του νησιού, τα Πηγάδια για να αγοράσουμε δώρο για τον κ. Χαράλαμπο. Διάλεξε εκείνος δυο ηχεία για τον υπολογιστή του και μία ψηφιακή κορνίζα, για να μας βλέπει όταν θα φύγει από το σχολείο μας και να μας θυμάται! Μετά πήγαμε στο γήπεδο Απερίου για να παίξουμε ποδόσφαιρο. Αργότερα πήγαμε στην υπέροχη παραλία «Αχάτα» για να βγάλουμε φωτογραφίες και να παίξουμε με τα βότσαλα. Μετά γυρίσαμε στο χωριό και πήγαμε στο «Σπίτι της αγάπης» για να φάμε την υπέροχη μακαρονάδα, που μας έφτιαξε η μητέρα του Μιχάλη, η κ. Ευδοξία Χαροκόπου.

Η ζωή είναι όμορφη....

2010-04-22T11:35:00.004+03:00

Η ζωή είναι όμορφη....

Όταν όλοι θα είμαστε φίλοι και όχι εχθροί!

Όταν δεν θα υπάρχουν πολλά καυσαέρια!

Όταν έχουμε ΕΙΡΗΝΗ κι ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟ!

Ότανδεν καταστρέφουν τη ΦΥΣΗ!

Όταν οι 'Ελληνες δεν θα κοροϊδεύουν τα παιδιά από άλλες χώρες!

Όταν ο ένας δεν θα χτυπά τον άλλο!

Όταν δεν τσακωνόμαστε για κάτι!

'Οταν όλοι είναι φίλοι !

Όταν δεν έχουμε πόλεμο !

Όταν τα παιδιά παίζουν μεταξύ τους χωρίς να ξεχωρίζουν τις φυλές!

Όταν όλοι πιστεύουν στο Θεό!

Όταν συγχωρεί ο ένας τον άλλο!

Εργασία της Μαρίας Ασλανίδη και Γιώργου Ζαμαλή
τάξη Δ΄

Η κυρά Σαρακοστή

2010-02-24T09:04:00.010+02:00

Η Σαρακοστή ξεκινάει την Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει το Σάββατο του Λαζάρου. Στο σχολείο μας, όπως κάθε χρόνο, ζωγραφίσαμε την Κυρά Σαρακοστή και μιλήσαμε για τα έθιμά της.
Δεν της βάλαμε στόμα, γιατί τις μερες της Σαρακοστής δεν πρέπει να μιλάμε πολύ αλλά να νηστεύουμε, όχι μόνο το φαγητό αλλά και τα λόγια μας. Τα χέρια της τα ζωγραφίσαμε σταυρωμένα και τα μάτια της να κοιτούν προς τα κάτω, διότι, πρέπει να προσευχόμαστε.
Στη μεγάλη φούστα της ζωγραφίσαμε διάφορα νηστίσιμα εδέσματα, όπως:λαγάνα, ταχινόσουπα ταραμά, χαλβά, γίγαντες και ψάρι, που τρώμε την Κυριακή των Βαϊων και του Ευαγγελισμού.
Ακόμα βάλαμε χαρταετούς, που πετάμε την Καθαρά Δευτέρα και μια μεγάλη καθαρή καρδιά, επειδή αυτές τις ημέρες πρέπει να αγαπάμε πιο πολύ όλο τον κόσμο και να εξαγνίζουμε την καρδιά μας.
Η Κυρά Σαρακοστή έχει επτά πόδια, όσες είναι και οι εβδομάδες της. Το έθιμο λέει πως κάθε βδομάδα που περνάει κόβουμε ένα πόδι της. Το έβδομο πόδι είναι το τυχερό γι΄αυτό το βάζουμε σε ένα ξερό σύκο, το ανακατέβουμε με άλλα και όποιος το βρει έχει τύχη όλο το χρόνο.
Δείτε τις ζωγραφιές μας και πείτε μας αν σας αρέσουν!
Ειρήνη Βαρδαούλη
Μιχάλης Χαροκόπος
Μαρία Ασλανίδη
Γιώργος Ζαμαλής
Μανόλης Πέρος

Γιορτάζει ο δάσκαλός μας o κ.Χαράλαμπος

2010-02-11T08:47:00.029+02:00

Χθες 10 Φεβρουαρίου 2010 πήγαμε στην εκκλησία, στην Παναγία. Γιόρταζε ο άγιος Χαράλαμπος αλλά και ο ένας από τους δύο δασκάλους μας, ο κ.Χαράλαμπος Μαυράκης. Λειτούργησε ο άλλος δάσκαλός μας, ο π.Καλλίνικος, που είναι και παπάς, όπως καταλάβατε. Εμείς, τα τρία αγόρια, ντυθήκαμε παπαδάκια. Αφού κοινωνήσαμε όλοι, κάναμε και αρτοκλασία για το δάσκαλό μας. Του ευχηθήκαμε χρόνια πολλά και φάγαμε τον άρτο μας.

Μετά πήγαμε έναν περίπατο στο χωριό, με τους δυο δασκάλους μας, για να γνωρίσει ο κ.Χαράλαμπος το χωριό μας και τα σπίτια μας.

Πρώτα πήγαμε στην κ.Ζωγραφία, που έχει ένα πολύ ωραίο παραδοσιακό καρπάθικο σπίτι. Το βλέπετε και στις φωτογραφίες πόσο ωραία στολισμένο είναι.... Μας κέρασε χειροποίητο λικεράκι φράουλα και σοκολατάκι.

Αμέσως μετά επισκεφθήκαμε το σπίτι του Μιχάλη Χαροκόπου, μαθητή της Ε΄τάξης, που μας περίμενε η μαμά του κ.Ευδοξία. Ο Μιχάλης μας καλωσόρισε στο σπίτι του, μας κέρασε χυμό πορτοκάλι και σοκολατάκι και μας παρουσίασε τα δωμάτια του σπιτιού του, το χώρο που διαβάζει τα μαθήματά του, γνωρίσαμε και τα άλλα μέλη της οικογενείας του από τις στολισμένες φωτογραφίες, βγάλαμε και αναμνηστικές φωτογραφίες και φύγαμε.

Περάσαμε από το τρίστρατο, είδαμε την παλιά βρυσούλα, περάσαμε τα στενά της κάτω γειτονιάς, φτάσαμε στην πλατεία "Σόφιλου" όπου έγινε η δεύτερη στάση μας.

Μας καλοδέστηκε η κ.Άννα Ζερβουδάκη,προσκυνήσαμε στο εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής, είδαμε τη στέρνα με τα χρυσόψαρα. Μετά κατεβήκαμε στο περιβόλι της, κόψαμε φρέσκα φρέσκα μανταρίνια και πορτοκάλια από τα φορτωμένα δεντράκια της, χαϊδέψαμε το ήσυχο γατάκι της και μας κέρασε φρέσκια και υγιεινή μανταρινοπορτοκαλάδα!

Βγάλαμε κι εδώ φωτογραφίες και σιγά σιγά ανεβήκαμε προς το καρπάθικο σπίτι της κ.Ευγενίας Ζαμαλή, της γιαγιάς του συμμαθητή μας Γιώργου Ζαμαλή.

Η κ.Ευγενία μας εξήγησε πώς είναι στολισμένο το καρπάθικο σπίτι, μας έδειξε παλιά και υπέροχα μεταξωτά κεντήματα-στολίδια του σπιτιού, μας διηγήθηκε πώς γινόταν παλιά ο καρπάθικος γάμος, μας κέρασε νόστιμα σοκολατάκια, βγάλαμε βέβαια κι εδώ ωραίες φωτογραφίες και πήγαμε στο σπίτι του συμμαθητή μας Γιώργου Ζαμαλή, της Δ΄τάξης.

Μας περίμενε η μαμά του Σοφία Ρουσάκη. Ήταν μαζί και μια άλλη μαμά και γειτόνισσά της. Η κ.Άννα Πέρου. Είχαν ετοιμάσει καφέ για τους δασκάλους, χυμό για μας, τοστάκια, μπισκοτάκια, τυροπιτάκια, λίγο καμένα, κέικ και ψιλοκούλουρα... Ο Γιώργος μας καλωρόρισε στο σπίτι του, μας ξενάγησε στα δωμάτια, στο γραφείο του, βγήκαμε στο μπαλκόνι και θαυμάσαμε την υπέροχη θέα προς την Κάσο... Βγάλαμε ασφαλώς αναμνηστικές φωτογραφίες στη μεγάλη αυλή, ήρθε να μας χαιρετίσει και η γειτόνισσα κ.Φωτεινή κωνσταντινίδη και πήγαμε αμέσως στο σπίτι του συμμαθητή μας Μανώλη Πέρου.

Την πόρτα την άνοιξε η μικρή αδελφή του, η Καλλιόπη, και η μαμά τους Άννα. Ο Μανώλης μας έδειξε τα δωμάτια του σπιτιού του, το δικό του δωμάτιο με τα πολλά επιτραπέζια, τα πολλά βιβλία με τα ζώα, ένα βιβλίο με ζωγραφιές και το κουκλάκι του... "Ολυμπιακού"! Πριν φύγουμε ο Μανώλης έδωσε ένα μυστηριώδη φάκελο στον κ.Χαράλαμπο! Τι είχε μέσα άραγε ο φάκελος;;;

Λίγο πιο πάνω ήταν το σπίτι της συμμαθήτριάς μας Ειρήνης Βαρδαούλη, της ΣΤ΄τάξης. Εκεί μας περίμενε η θεία της Άννα Ασλανίδη. Μας είχε έτοιμα: ένα πράσινο λικεράκι, με γεύση μέντα, ψιλοκούλουρα, μπισκοτάκια και καραμελίτσες. Η Ειρήνη μας έδειξε τους χώρους του σπιτιού της γιαγιάς της, γιατί το κανονικό της σπίτι είναι στη Βωλάδα, που πάει μόνο το Σαββατοκύριακο, χρησιμοποιήσαμε και το μονόζυγο του αδελφού της Νίκου, που είναι αθλητής και καλός μαθητής στο Λύκειο, είδαμε και τις στολισμένες φωτογραφίες, βγάλαμε και τις δικές μας και φύγαμε.

Πού πήγαμε μετά; Ανεβαίναμε-ανεβαίναμε προς την πάνω γειτονιά. Περιδιαβήκαμε τα σπίτια της πάνω γειτονιάς, που τα πιο πολλά ήταν έρημα και ακατοίκητα.... Έξω από το σπίτι της Φωτεινής Παπαγιάννη θαυμάσαμε μιαν ανθισμένη αμυγδαλιά! Περάσαμε το γεφύρι και η Μαρία Ασλανίδη μας υποδέχτηκε στην πόρτα του σπιτιού της. Μόνη της, γιατί και οι δυο γονείς της έλειπαν στην εργασία τους.

Η Μαρία μας κέρασε μια γλυκύτατη "τρελομπουγάτσα"! Μας έδειξε ένα ένα τα δωμάτια του σπιτιού της. Το δικό της και της μικρής αδελφής της Ευγενίας, με τα ωραία ξύλινα κρεβάτια - κουκέτες. Το γραφείο της, το δωμάτιο του αδελφού της Γιαννάκη την υπολογιστή, το κορνιζωμένο παζλ με τα 1000 κομμάτια, τα πολλά επιτραπέζια παιχνίδια, τις 10 μεγάλες κούκλες και τα άπειρα κουκλάκια της και τον καινούριο κουμπαρά του "Ολυμπιακού"...Α, βγάλαμε και φωτογραφίες!

Μετά, μας πήρε η κατηφόρα, περάσαμε έξω από τα υπόλοιπα σπίτια της έξω γειτονιάς, μυρίσαμε και τα ευωδιαστά τριαντάφυλλα στον κήπο του παπα-Κασσάρα, θαυμάσαμε τους πίνακες ζωγραφικής με τις πέρδικες που έχει στολίσει μέσα στο δρόμο ο κ.Βασίλης Μωραϊτης και καταλήξαμε στο "Σπίτι της Αγάπης"... Αφού πρώτα διαπιστώσαμε ότι ο κ.Χάρης, είχε ξεχάσει στους πίνακες την τσάντα με τα γλυκά και τα δωράκια...

Ποια γλυκά; Αυτά τα μικρά κουτάκια με τα νόστιμα μπισκοτάκια, που άφηνε σε κάθε σπίτι που πηγαίναμε... Και ποια δωράκια; Αυτά που του δώσαμε εμείς για τη γιορτή του...

Γυρίσαμε πίσω τρέχοντας, η Μαρία έφτασε πρώτη, πήρε την ασήκωτη τσάντα και την επέστρεψε στον κ.Χάρη!

Τι έγινε στο "Σπίτι της αγάπης" ;;; Οι μαμάδες Ευδοξία Χαροκόπου και Άννα Πέρου, μαζί και η δεσποινίς Ευγενία Χαροκόπου, η μικρή αδελφή του Μιχάλη, γιατί έχει και μεγάλη αδελφή, τη θεοδοσία, είχαν ετοιμάσει μια νοστιμότατη μακαρονάδα με τόνο! Και τυροπιτάκια και λαχανοκαροτοσαλάτα, κρασί για τους μεγάλους και χυμούς για τα παιδιά!

Φάγαμε όλοι μαζί, ευχηθήκαμε και πάλι στον κ.Χάρη να είναι πολύχρονος, μαζέψαμε το τραπέζι, βάλαμε τα πιατοποτηρομαχαιροκουταλοπήρουνα στο πλυντήριο, φιλήσαμε τον κ.Χάρη και φύγαμε για τα σπίτια μας.

Ήταν η καλύτερη μέρα της χρονιάς!

Μιχάλης Χαροκόπος, Στ΄τάξη
Ειρήνη Βαρδαούλη, Ε΄τάξη
Γιώργος Ζαμαλής, Δ΄τάξη
Μαρία Ασλανίδη, Δ΄τάξη
Μανόλης Πέρος, Α΄τάξη

Ο Οκτώβριος έφυγε...

2009-11-03T14:14:00.002+02:00

ΤΑ ΝΕΑ ΝΕΑ ΜΑΣ!

2009-01-22T11:27:00.004+02:00

ΤΑ ΝΕΑ ΝΕΑ ΜΑΣ

Την Πέμπτη 8/1/09 ξεκίνησαν και πάλι τα μαθήματά μας. Ήταν πολύ ωραία έξω από το σχολείο, τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων. Είπαμε τα κάλαντα στο χωριό και στο Μητροπολίτη μας. Μετά την Θεία λειτουργία των Χριστουγέννων όλοι οι χωριανοί μαζευτήκαμε στο μέγαρο του χωριού μας για να γευτούμε ένα νόστιμο πρωινό και να τραγουδήσουμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Στο αρμόνιο έπαιζε ο κύριος Λιμενάρχης. Επίσης, οι Σύλλογοι του χωριού μας έδωσαν επιδόματα στα 5 παιδιά που γεννήθηκαν φέτος ( τα 3 από αυτά ήταν τρίδυμα). Και να μην ξεχάσουμε! Αυτές τις μέρες χορτάσαμε παιχνίδι!

Την Κυριακή 11 Ιανουαρίου κόπηκε η βασιλόπιτα των Συλλόγων του Χωριού μας.

Βασίλης Σκούλλος ΣΤ Τάξη

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΟΥΜΟΣ ;

2009-01-22T10:49:00.004+02:00

Τα νεκρά φυτά και τα φύλλα που πέφτουν από τα δέντρα αποσυντίθενται στο ανώτερο στρώμα της γης, το οποίο περιέχει τις απαραίτητες ουσίες για την ανάπτυξη των φυτών. Τα μικρά ζώα, όπως τα σκουλήκια και τα μυρμήγκια, το αλέθουν και το ανακατεύουν με το χώμα κι έτσι σχηματίζεται το στρώμα του χούμου, που ευνοείτην ανάπτυξη καινούριων φυτών.

ΑΝΝΑ ΣΙΣΑΜΗ, τάξη Στ

Οι γάτες θέλουν νερό και όχι γάλα!

2008-11-19T08:27:00.010+02:00

Συνηθίζουμε να δίνουμε γάλα στις κατοικίδιες γάτες. Μπορεί να τους αρέσει πολύ, αλλά συχνά τους προκαλεί διάρροια. Το καλύτερο γι΄αυτές είναι το νερό! Εφόσον οι γάτες δεν μπορούν να αντιληφθούν τη γεύση της ζάχαρης, δεν υπάρχει λόγος να τους δίνετε αναψυκτικά, όπως κόκα κόλα ή λεμονάδα.

Μιχάλης Χαροκόπος, Δ΄τάξη

Ήρθαν οι βροχές στον τόπο μας!

2008-11-18T16:17:00.002+02:00

Σήμερα 18 Νοεμβρίου 2008 έβρεξε για πρώτη φορά στο χωριό μας! Έριξε καλά νερά!

Γιορτάσαμε το "ΟΧΙ"!

2008-11-10T22:33:00.005+02:00

Την Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2008 γιορτάσαμε το "ΟΧΙ"! Το πρωί πήγαμε στην Εκκλησία. Παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία και στη συνέχεια τη Δοξολογία για την Εθνική μας Επέτειο. Μετά όλοι μαζί οι χωριανοί πήγαμε στο Μνημείο των Ιερολοχιτών. Ο π.Καλλίνικος έκανε Τρισάγιο για τους ήρωές μας Κων/νο Ψυλλή και Στέργιο Μανωλά. Κατέθεσαν στεφάνια ο Πρόεδρος του Δημ. Διαμ. Πυλών κ.Γεώργιος Καμαράτος, ο Πρόεδρος του ΦΜΟ"ΑΠΟΛΛΩΝ" κ.Γιάννης Λαχανάς, η Πρόεδρος των Κυριών και Δεσποινίδων κ.Φωτεινή Κωνσταντινίδη και οι μαθητές του Σχολείου Γιώργος Ζαμαλής και Μαρία Ασλανίδη.

Μετά κάναμε παρέλαση! Όλοι μας χειροκρότησαν!

Το απόγευμα έγινε η γιορτή μας στο Δημοτικό Μέγαρο. Στην αρχή μίλησε η δασκάλα μας κ.Μαρία Πυράκη. Είπαμε τα τραγούδια και τα ποιήματά μας. Ο δάσκαλός μας π.Καλλίνικος μας έδειξε μια ταινία μετά, για το Άουσβιτς, το φοβερό στρατόπεδο των Γερμανών, όπου βρήκαν φρικτό θάνατο εκατομύρια άνθρωποι! Μια ταινία συγκλονιστική!

Γέμισε παιδιά και το χωριό μας!

2008-10-30T20:54:00.002+02:00

Σήμερα, Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2008, ο Μιχάλης και η Βένα Ζανάκη, το γένος Γεωργίου Καμαράτου, απέκτησαν τα πρώτα τρία (3) τους παιδιά! Τρεις χαριτωμένες θυγατέρες ήρθαν στη ζωή! Στη ζωή του χωριού μας! Σημαντικότατο γεγονός είναι για το μικρό μας τόπο -και για το Σχολείο μας!-η γέννηση ενός παιδιού! Πολύ περισσότερο η γέννηση τριών! Να τους ζήσουν! Πολλές χαρές, τριπλές και πολλαπλές, να φέρουν στους γονείς και τους συγγενείς τους! Σε όλους μας!

Γέμισε παιδιά το Σχολείο μας!

2008-10-16T20:24:00.018+03:00

Πολλά Σχολεία του νησιού μας επισκέφθηκαν αυτές τις ημέρες το Αγροτικό Μουσείο του χωριού μας. Αφού παρακολούθησαν εκεί την εκπαιδευτική ξενάγηση από τον κ.Γιάννη Κωνσταντινίδη, ήρθαν μια επίσκεψη και στο Σχολείο μας. Αυτή ήταν μια ξεχωριστή τιμή για μας, αλλά και μια σπουδαία ευκαιρία να δούμε -έστω και λίγο- από κοντά του δασκάλους και τους μαθητές των άλλων Σχολείων του νησιού μας. Συζητήσαμε μαζί τους, παίξαμε, τους ξεναγήσαμε στο Σχολείο μας, βγάλαμε μαζί τους φωτογραφίες.... Ο χρόνος που έμειναν μαζί μας, βέβαια, ήταν λίγος, αλλά όλοι έφυγαν με μια πρόσκληση στα χέρια να έρθουν και πάλι στο Σχολείο μας, για μια ολόκληρη μέρα! Τους ευχαριστούμε για την τιμή που μας έκαναν!

Συγκεκριμένα ήρθαν:

1. Την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008 οι μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καρπάθου "ΠΟΤΙΔΑΙΟΝ".

2. Την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου οι μαθητές των Δημοτικών Σχολείων Μεσοχωρίου και Αρκάσας και του Νηπιαγωγείου Μεσοχωρίου.

3. Την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου οι μαθητές των Δημοτικών Σχολείων Απερίου, Όθους και Βωλάδας και του Νηπιαγωγείου Απερίου.

Για το πώς περάσαμε δείχνουν λίγα οι φωτογραφίες!

Στο αγροτικό Μουσείο Πυλών!

2008-10-13T19:36:00.005+03:00

Στο αγροτικό μουσείο των Πυλών.

Πριν λίγες μέρες επισκεφτήκαμε το αγροτικό μουσείο, το οποίο βρίσκεται στην είσοδο του χωριού μας πάνω από το «Κουσουρελάκειο» μνημείο. Ανεβαίνοντας την καλοφτιαγμένη πέτρινη σκάλα, αντικρίζουμε τέσσερα πανέμορφα κατσικάκια, μέσα σε ένα μικρό μαντρί. Δίπλα υπάρχουν δύο παραδοσιακοί πέτρινοι στάβλοι. Ο ένας μικρότερος από τον άλλο, χρησιμοποιείται για να προστατεύει τα ζώα από τις κακές καιρικές συνθήκες και ως αποθήκη εργαλείων που χρησιμοποιούσαν οι αγρότες, όπως το μουστούχι, το τσαμπάλι και ένα μεγάλο καρφί, που κρατούσε τα ζώα δεμένα, καθώς και τροφές ζώων.

Ο διπλανός στάβλος είναι το σπίτι όπου έμεναν οι άνθρωποι όταν είχαν αγροτικές δουλειές στα χωράφια, όπως αλώνισμα, θέρισμα, μάζεμα ελιών, φτιάξιμο και ψήσιμο ψωμιού, όργωμα. Μπαίνοντας στον στάβλο ο επισκέπτης μπορεί να παρατηρήσει αριστερά ένα μικρό πατητήρι και μερικές μεγάλες πήλινες κανάτες που χρησίμευαν για την αποθήκευση του μούστου. Δεξιά αντικρίζει τον παραδοσιακό ξύλινο σουφά, όπου κοιμόταν όλη η οικογένεια. Ο σουφάς είναι στολισμένος με χειροποίητα κεντήματα, τα οποία φαίνεται ότι φτιάχτηκαν με πολύ κόπο και μεράκι.
Στον τοίχο κρεμόνταν διάφορα είδη του νοικοκυριού πορσελάνινα ζωγραφισμένα πιάτα και ξύλινες κουτάλες δίπλα στο σουφά ένα καπνισμένο τζάκι με πήλινα τσουκάλια. Στην οροφή κρέμεται η ψωμοθούκα, «το κλουβί - ψυγείο» - ξύλινη κατασκευή με σίτα και η θήκη των παξιμαδιών. Κάτω από το ψυγείο βρίσκεται η κουζίνα, όπου έκαναν το τυρί, το γάλα και τη δρίλα. Μπροστά από τους δύο στάβλους μπορεί κανείς να δει τη μεγάλη άλωνα με το καλοφτιαγμένο λόσυρο, για το αλώνισμα των σιτηρών. Συνεχίζοντας το περπάτημα στην πλαγιά παρατηρούμε μελίσσια και ένα μικρό περιβολάκι με ώριμα λαχανικά και φρούτα. Φτάνοντας στην κορυφή συναντήσαμε ένα εντυπωσιακό ανεμόμυλο, που μας εξήγησαν την λειτουργία του, για το άλεσμα του σιταριού. Δίπλα από τον ανεμόμυλο, ένας παλιός καρπάθικος φούρνος για το ψήσιμο του ψωμιού. Η επίσκεψή μας στο μουσείο μας μετέφερε σε μιαν άλλη εποχή, όπου οι άνθρωποι δεν είχαν τις πολυτέλειες της σημερινής εποχής. Η ξενάγηση κράτησε αρκετή ώρα γιατί υπήρχαν πολλά εκθέματα, αλλά άξιζε τον κόπο.
Περάσαμε υπέροχα!!!

Βασίλης Σκούλλος, Άννα Σισαμή Στ΄τάξη
Ειρήνη Βαρδαούλη. Ε΄ τάξη

Εργασία στο μάθημα της γλώσσας με την καθοδήγηση της δασκάλας κ.Μαρίας Πυράκη

Επίσκεψη στο Αγροτικό Μουσείο Πυλών

2008-10-02T19:52:00.016+03:00

Σήμερα, Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2008, πρωί πρωί επισκεφθήκαμε το υπαίθριο Αγροτικό Μουσείο του χωριού μας. Μια φρέσκια ιδέα του Συλλόγου "Ο ΑΠΟΛΛΩΝ", πολύ χρήσιμη και ωφέλιμη για όλους, ιδιαιτέρως για μας τα παιδιά!

Ο κ.Γιάννης Κωνσταντινίδης μας ξενάγησε μια χαρά. Μας έδειξε τα προβατάκια, την άλωνα, τα εργαλεία και τα μηχανήματα όλα όσα χρειάζονται να σπείρεις, να αλωνίσεις, να θερίσεις, να αλέσεις στο μύλο! Απ' όλα έχει εκεί! Σταύλο, με όλα τα καλά! Τζάκι, πατητήρι, σουφά, κλουβί, κάτσουνα, ψωμαθούκα, θυρίες, τυριά! Και φούρνο και ανεμόμυλο με πανιά! Άλωνες με λόσυρα και αλέτρι με υνί! Είδαμε το παλιό σίδερο με τα κάρβουνα, Πόσα δε μάθαμε σήμερα από την αγροτική ζωή των προγόνων μας!

Μετά πήγαμε στο ξενοδοχείο "ARKASA BAY", στη γειτονική μας Αρκάσα. Εκεί δεν πήγαμε για μάθημα! Πήγαμε για κολύμπι! Ο κ.Γιώργος και η κ.Βούλα Μηλιού μας κάλεσαν να κολυμπήσουμε στην υπέροχη πισίνα! Και το απολαύσαμε, όπως βλέπετε, στις φωτογραφίες! Μας κέρασαν και σάντουιτς, πατατάκια, χυμό και παγωτό! Περάσαμε θαυμάσια! Πριν φύγουμε πήγαμε και στο γυμναστήριο του ξενοδοχείου! Εκεί να δείτε γυμναστική που κάναμε! Τι βάρη σηκώσαμε, τι ποδήλατα, πόσα χιλιόμετρα τρέξαμε στο διάδρομο.... Δε θέλαμε να φύγουμε! Αλλά, κάποτε, φύγαμε! Ευχαριστήσαμε τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι είπαν πόσο φρόνιμα παιδιά είμαστε και μας κάλεσαν να ξαναπάμε! Αλήθεια, π.Καλλίνικε και κ.Μαρία, σας ευχαριστούμε πολύ για το ωραίο σημερινό "μάθημα"... Πότε θα μας ξαναπάτε;

Υ.Γ. Ζημιές δεν κάναμε. Καμιά. Λίγα νερά χύσαμε στο μπάνιο, όταν ξεπλενόμαστε, αλλά τα μάζεψε η κ.Μαρία και η κ.Βούλα. Το φαί μας το φάγαμε όλο. Α, κι ακόμη κάτι. Όταν φεύγαμε περάσαμε από το Δημοτικό Σχολείο Αρκάσας. Γνωρίσαμε τις νέες δασκάλες, είδαμε και τα παιδιά. Είπαν να μας κεράσουν, αλλά πού να χωρέσουν και τα μπισκότα;;;;

Τα κουνούπια έχουν δόντια!

2008-09-30T11:37:00.005+03:00

Τα κουνούπια έχουν δόντια με τα οποία δαγκώνουν τα "θύματά" τους. Παρόλο που προτιμούν το αίμα της αγελάδας από αυτό του ανθρώπου, ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν πεθάνει από τσίμπημα κουνουπιού είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό όσων σκοτώθηκαν στους δύο παγκοσμίους πολέμους.

Μιχάλης Χαροκόπος

Δ΄ τάξη

6 υπέροχοι μαθητές

2008-09-29T17:11:00.005+03:00

Το απόγευμα της Πέμπτης 11 Σεπτεμβρίου 2008, στις 7.00, έγινε και φέτος ο αγιασμός των μαθημάτων για τη νέα σχολική χρονιά. Πάντοτε γίνεται εδώ απόγευμα ο αγιασμός για να μπορούν να έρχονται όλοι οι συγχωριανοί μας. Μετά τον αγιασμό, που τέλεσε ο δάσκαλός μας και Ιερέας του χωριού μας π.Καλλίνικος, απηύθυναν ευχές στα παιδιά η δασκάλα του ολοήμερου τμήματος κ.Μαρία Πυράκη, που θα είναι και φέτος μαζί μας, ο Πρόεδρος του Κουσουρελακείου Ιδρύματος κ.Γιάννης Τσιραγάκης, ο οποίος είπε ότι και φέτος θα χρηματοδοτήσει το Ίδρυμα το συσσίτιο των μαθητών του σχολείου μας και ο δάσκαλός μας π.Καλλίνικος, ο οποίος και ανακοίνωσε τα προγράμματα που θα λειτουργήσουν φέτος στο σχολείο μας, παρόλο που φέτος θα έχει μόνο 6 μαθητές.

Οι 6 -υπέροχοι-μαθητές είναι: Γ΄τάξη Γιώργος Ζαμαλής και Μαρία Ασλανίδη, Δ΄ Μιχάλης Χαροκόπος, Ε΄Ειρήνη Βαρδαούλη και ΣΤ΄΄ Βασίλης Σκούλλος και Άννα Σισαμή.

Τα παιδιά είπαν με όρεξη τα ποιήματά τους και πήραν τα πρώτα δώρα τους, που είχαν την ευγενή καλοσύνη και γρήγορα γρήγορα έστειλαν οι: κ.Δώρα Φραγκομανώλη, από τη Θεσσαλονίκη, η Ζωή Κων. Φράγκου από την Αμερική, οι μικρές φίλες Βαλεντίνα και Ευτυχία Καρρά από τον Πειραιά, η οικ.Βαρδαούλη, ο Μανώλης Γ. Σκούλλος από τη Ρόδο και ο κ.Εμμανουήλ Λυριστής.

Τέλος, ο π.Καλλίνικος συνεχάρη εκ μέρους όλων μας τη συγχωριανή μας Ελευθερία Φούντα, για την εισαγωγή της στα ΙΕΚ Βρεφονηπιαγωγών Ρεθύμνου.

Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

2008-03-17T21:24:00.004+02:00

Σαρακοστή λέμε τις 40 μέρες πριν από την Κυριακή του Πάσχα. Από πολύ παλιά υπάρχει η συνήθεια να νηστεύουμε, για να μιμηθούμε τη νηστεία που έκανε ο Χριστός στην έρημο. Η Σαρακοστή περνά αργά γι’ αυτούς που νηστεύουν, ιδίως τις τελευταίες μέρες. Έτσι, επειδή παλιά δεν είχαν τα σημερινά ημερολόγια για να μετρούν το πέρασμα της νηστείας, έφτιαχναν ένα μετρητάρι. Έπαιρναν δηλαδή ένα χαρτί και ζωγράφιζαν τη Σαρακοστή σαν μια καλόγρια, την κυρά –Σαρακοστή. Δεν της έβαζαν στόμα γιατί αντιπροσώπευε τη νηστεία. Τα χέρια της ήταν σταυρωμένα από τις πολλές προσευχές. Και είχε εφτά πόδια, ένα για κάθε βδομάδα της Σαρακοστής. Με το ψαλίδι κόβανε την κυρά Σαρακοστή και την κρεμούσαν στον τοίχο. Κάθε Σάββατο της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι το κόβανε το Μεγάλο Σάββατο και το βάζανε μέσα σ’ ένα ξερό σύκο. Αυτό το σύκο το ανακατεύανε με τ’ άλλα και όποιος το εύρισκε, λέγανε ότι θα του έφερνε γούρι. Ακόμα κι αν δε νηστεύετε, μπορείτε να φτιάξετε κι εσείς αυτό το μετρητάρι της κυρά-Σαρακοστής, για να μετρήσετε τις βδομάδες ως το Πάσχα.

Το ήξερες αυτό;

2008-03-17T11:46:00.002+02:00

Σε ολόκληρο τον κόσμο, υπάρχουν 600 φυτά σαρκοφάγα, που τρέφονται κυρίως με έντομα. Μερικά σαρκοφάγα φυτά πάντως τρώνε ακόμα και βατράχους , πουλιά και μικρούς πιθήκους !

Μαρία Ασλανίδη! Β' ΤΑΞΗ

Το ήξερες αυτό...

2008-03-05T12:25:00.005+02:00

Η μεγαλύτερη θερμοκρασία που καταμετρήθηκε ποτέ ήταν 58ο C,το 1922, στη Λιβύη! Η θεμοκρασία αυτή δε μετρήθηκε στον ήλιο αλλά στην σκιά και είναι πολύ μεγαλύτερη από την θερμοκρασία ενός ζεστού μπάνιου. Με τέτοιες συνθήκες, μπορούμε εύκολα να ψήσουμε ένα αυγό πάνω σε μία πέτρα στο ύπαιθρο.

Βασίλης Σκούλλος, Ε τάξη

Το μάθημα των Εικαστικών στο Σχολείο μας

2008-03-05T11:32:00.003+02:00

Φέτος στο ολοήμερο τμήμα του Σχολείου μας έχουμε μία ειδικότητα, που δεν την ξαναείχαμε ποτέ: Εικαστικά. Η κυρία που μας διδάσκει είναι η κυρία Μαρία Λοίζου - Ιωαννίδη. Μέχρι τώρα έχουμε κάνει: τρελογραμμή,σύνθεση χρωμάτων, πουανιτισμός (τελίτσες), σταυρόλεξο με τα ονόματά μας, ο βυθός της θάλασσας, ζωγραφική πάνω βελουτέ χαρτί, γιρλάντα με κλόουν, χιονάνθρωπους, περιστρεφόμενα γράμματα, χριστουγεννιάτικα δέντρα, προσωπογραφίες, σφραγίδες με τέμπερες, κλόουν με πουά(τελίτσες), χελιδόνια και πήλινα σχέδια .Εμάς στα παιδιά μας αρέσει πολύ .

Ειρήνη Βαρδαούλη, Δ΄τάξη

Συνοπτική Ιστορία της Δωδεκανήσου

2008-03-04T21:28:00.002+02:00

Αγαπητέ μας επισκέπτη,

Σε καλωσορίζουμε στον τόπο μας και σου ευχόμαστε να περάσεις ευχάριστα τις διακοπές σου. Βρίσκεσαι σε ένα νησί της Δωδεκανήσου με πολλές φυσικές ομορφιές, αλλά και με πλούσια ελληνική πολιτιστική παράδοση. Επειδή οι ανατολικοί μας γείτονες επιβουλεύονται τα νησιά μας και επειδή πολλά κακόβουλα και ανιστόρητα γράφονται και ακούονται τον τελευταίο καιρό, επισημαίνουμε με αυτό το μικρό κείμενο ορισμένες αλήθειες από την αδέκαστη Ιστορία.
1) Τα Δωδεκάνησα ήσαν από τα πανάρχαια χρόνια Ελληνικά και κανένας πολιτισμένος λαός και αμερόληπτος κριτής δεν αμφισβήτησε ποτέ την ελληνικότητά τους.
2) Η γλώσσα, η θρησκεία, τα ήθη και τα έθιμα, τα μνημεία, οι παραδόσεις, οι μαρτυρίες των συγγραφέων, οι αγώνες των Δωδεκανησίων αποδεικνύουν ότι ο εθνογραφικός χαρακτήρας αυτών των νησιών ήταν και είναι καθαρά ελληνικός.
3) Οι Έλληνες κατοικούν στη Δωδεκάνησο από τον 14ο αιώνα π.Χ. 'Έχουν ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής 18 συνοικισμοί των Αχαιών σε 8 νησιά της Δωδεκανήσου κι αξιόλογα Μυκηναϊκά ευρήματα.
4) Στα χρόνια των Δωριέων, οι 3 πόλεις της Ρόδου και η Κως με την Κνίδο και την Αλικαρνασσό συγκρότησαν πολιτικό-οικονομικό συνασπισμό με θρησκευτικό χαρακτήρα, τη Δωρική Εξάπολη, ένα πρότυπο για τις σημερινής προσπάθειες ένωσης των λαών.
5) Η Δωδεκάνησος χάρισε στη φιλοσοφία το μεγάλο 'Ελληνα σοφό Κλεόβουλο το Λίνδιο, στην επιστήμη το θεμελιωτή της Ιατρικής, Ιπποκράτη τον Κώο, στη λογοτεχνία τον καλύτερο βουκολικό ποιητή της αρχαιότητας, Θεόκριτο, και εκατοντάδες άλλους εκλεκτούς των ελληνικών γραμμάτων, τεχνών και επιστημών.
6) Στα χρόνια της Ρωμαιοκρατίας η Ρόδος, επέβαλε στους Ρωμαίους το Ναυτικό της νόμο που είναι ο πρώτος ναυτικός κώδικας στην παγκόσμια ιστορία, ενώ η Κως τους μύησε στην Ιπποκρατική ιατρική και στους θεμελιώδεις νόμους της φύσεως.
7) Στα βυζαντινά χρόνια οι Δωδεκανήσιοι ακολούθησαν πιστά τους θεσμούς του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού, συμμερίστηκαν τις τύχες της Ελλάδας κι υπέμειναν αλλεπάλληλες συμφορές από τους Πέρσες, Άραβες, Βενετούς, Γενουάτες, Τούρκους κ.ά.
8) Κατά την περίοδο της Ιπποτοκρατίας η Δωδεκάνησος είναι ο χριστιανικός προμαχώνας που προσπαθεί να ανακόψει την εξάπλωση του Ισλαμισμού προς τις χώρες της Ευρώπης και να σώσει το δυτικό πολιτισμό.
9) Βαρύτερη δουλεία γνώρισαν οι Έλληνες Δωδεκανήσιοι στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (1523-1912). Δήμευση των περιουσιών, εξοντωτικό παιδομάζωμα και τρομερά μαρτύρια υπέστησαν, για να αλλάξουν την πίστη και την εθνικότητά τους. Τη συμμετοχή τους στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, την πλήρωσαν με σφαγές και ολοκαυτώματα (Κάσος). Όμως στάθηκαν ακλόνητοι και διατήρησαν τη γλώσσα, τη θρησκεία και τον εθνισμό τους.
10) Οι αγώνες των Δωδεκανησίων κατά την Ιταλική κατοχή και προπάντων η αντίσταση στην προσπάθεια του Μουσολίνι να τους εξιταλίσει, δείχνει καθαρά την αδάμαστη θέλησή τους να παραμείνουν σταθεροί στην πίστη των πατέρων τους και στην ελληνική παράδοση.

Αυτή είναι η εθνική μας ταυτότητα και η πολιτιστική μας προσφορά στο πέρασμα των αιώνων. Σήμερα οι Δωδεκανήσιοι δεν είμαστε μόνο οι ακρίτες του Ελληνισμού, αλλά και οι ανατολικοί παραμεθόριοι της Ενωμένης Ευρώπης. Γι'αυτό θέλουμε να πιστεύουμε ότι κάθε Ευρωπαίος, αλλά και μορφωμένος άνθρωπος, αντιμετωπίζει με αγανάκτηση τη διαστρέβλωση της ιστορίας μας, την παραχάραξη του χάρτη του Αιγαίου και κάθε απειλή εναντίον των ελληνικών νησιών.

Πνευματικός όμιλος Κώων "Ο ΦΙΛΗΤΑΣ"

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα του Μαθητικού μας Συνεταιρισμού
"Το χωριό μας, οι Πυλές", τεύχος 13, Άνοιξη 1994).

Κάτω οι μάσκες!

2008-03-04T20:38:00.001+02:00

Τό καρναβάλι, πού αὐτές τίς μέρες πάλι ζωντανεύει, στοιχειοθετεῖται ἀπό πάρα πολλές ἐκδηλώσεις. Πολλές ἀπ' αὐτές διατηροῦνται ἴδιες κι ἀπαράλλακτες ἀπό τά παλιότερα χρόνια μέχρι σήμερα καί φαίνεται ξεκάθαρα σ'αὐτές ἡ σχέση τοῦ καρνάβαλου μέ τά εἰδωλολατρικά ἔθιμα.

Τότε, τά παλιά χρόνια, μά σέ πολλές περιπτώσεις καί σήμερα δυστυχῶς, ὁ καρνάβαλος περιελάμβανε τελετουργικές πράξεις ὅπως: διαφόρους καθαρμούς, ἔξωση δαιμόνων, ἄναμμα καί σβήσιμο φώτων ἤ μιᾶς πυρρᾶς, ἀγῶνες μεταξύ ἀντιπάλων ὁμάδων, στέψη ἤ καθαίρεση ἑνός εἰκονικοῦ βασιλέα, τό κάψιμο ἤ τόν ἐνταφιασμό ἑνός ἀνδρεικέλου πού ἀναπαραστοῦσε τό Χειμώνα, τόν παλιό χρόνο ἤ τόν ἀπερχόμενο καρνάβαλο, ὑπῆρχαν παραστάσεις τοῦ καρνάβαλου πού πολεμοῦσε μέ τή Σαρακοστή, ἤ τή δίκη πού γινόταν καί τήν καταδίκη τοῦ πρώτου ἀπό τήν δεύτερη, ἀναπαραστάσεις τῆς γενετήσιας πράξης, τοῦ θανάτου καί τῆς νεκρανάστασης, παρωδίες τοῦ γάμου καί τῆς κηδείας, γλέντια καί πλουσιοπάροχα συμπόσια, ὅπου κυριαρχοῦσε ἡ μέθη, ἡ ἀθυροστομία καί οἱ ξέφρενοι χοροί καί φυσικά, μεταμφιέσεις καί πομπές ἀνθρώπων πού φόραγαν μάσκες, προσωπεῖα ἤ ἀγριάνθρωπους πού φοροῦσαν δέρματα ζώων, φυλλώματα δέντρων, ἄχυρα καί κουδούνια καί κρατοῦσαν ρόπαλα ἀπό μαγκοῦρες, ἀνθρώπους ντυμένους ἀρκοῦδες καί ἄλλα ζῶα δηλ. πνεύματα τῆς φύσης, πού ξαφνικά εἰσέβαλαν στόν πολιτισμένο κόσμο ἤ ψυχές τῶν νεκρῶν πού ἐπισκέπτονταν τούς ζωντανούς, προκαλῶντας τούς περαστικούς, χτυπῶντας τίς γυναῖκες, ρίχνοντας διάφορα ἀντικείμενα, κάνοντας ἐκκωφαντικούς θορύβους, μπαίνοντας μέσα στά σπίτια καί ἀναστατώνοντας τά πάντα!

Εἶναι εὔκολο νά καταλάβουμε, ὅτι γιά νά πραγματοποιηθοῦν ὅλ' αὐτά εἶναι ἀπαραίτητη ἡ μάσκα. Ἡ μάσκα εἶναι μιά πολύ σπουδαία ὑπόθεση ἀφοῦ, μάλιστα καί πολλές ψυχολογικές, ψυχαναλυτικές καί κοινωνιολογικές ἑρμηνεῖες ἔχουν δοθεῖ γι'αὐτή.

Οἱ μεταμφιέσεις κατάγονται ἀπό τίς ἀρχαῖες λατρεῖες. Ἀπό τά προϊστορικά χρόνια ὁ ἄνθρωπος γιά νά ἐξευμενίσει τά κακά πνεύματα τά ὁποῖα πίστευε ὅτι ἐπηρέαζαν τή ζωή του ἤ γιά νά τά παρακαλέσει νά κάνουν τή γῆ νά βλαστήσει καί νά καρποφορήσει, ἔβαζε κάποιες τέτοιες μάσκες, ντυνόταν μέ παράξενα ροῦχα, γιατί πίστευε ὅτι ἔτσι ἔπαιρνε μιά μαγική δύναμη, τήν ὁποία χρησιμοποιοῦσε γιά τό καλό τῆς παραγωγῆς ἤ γιά νά ἐξαπατήσει καί νά μπερδέψει τά ἐπιβλαβῆ πνεύματα. Ὅμως αὐτή ἡ συνήθεια, στήν κοσμική ἐξέλιξή της σήμερα, δέν ἔχει σκοπό νά ἐξαπατήσει κάποιο κακό μαγικό πνεῦμα, ἀλλά νά ἀποκρύψει τό πρόσωπο τοῦ ἀνθρώπου καί νά τοῦ δώσει ἔτσι τήν ἐλευθερία τῆς διασκεδάσεως. Αὐτό εἶναι γνωστό σέ ὅλους μας, ἀφοῦ ξέρουμε ἀπό τήν ἱστορία μας, ὅτι πράγματι στά ἱστορικά χρόνια καί στή ζωή τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων κάτω ἀπό αὐτές τίς μάσκες, ἔκαναν ἕνα σωρό κακοήθειες καί ἀσχήμιες.

Τί εἶναι ὅμως κατά βάθος ἡ μάσκα; Οἱ ἐπιστήμονες ἰσχυρίζονται ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἀνακάλυψαν τή μάσκα γιά νά καταργήσουν τήν αρχή τής ταυτότητάς τους. Θά λέγαμε πολύ απλά, ότι δέν αντέχει ο άνθρωπος τόν εαυτό του, τήν προσωπικότητά του, τό πρόσωπό του όπως είναι καί θέλει νά τό αλλάξει, βάζοντάς κάποιες μέρες του χρόνου κάποιο άλλο προσωπείο, φυσικά ψεύτικο καί φτιασιδωτό, που καμιά σχέση δέν έχει μέ τήν αληθινή μορφή του καί τό αληθινό πρόσωπό του. Η μάσκα δέν καταργεί απλῶς όλες τίς ταυτότητες, γιατί όταν είναι πολλοί άνθρωποι μαζί, κι αὐτό φαίνεται ἰδιαιτέρως τώρα, σ΄ αὐτές τίς ἀποκριάτικες γιορτές, δέν ὑπάρχει ταυτότητα, ὅλοι εἶναι τό ἴδιο. Δέν ὑπάρχουν τάξεις. Ὑπάρχει μιά κοινωνία "ἰσότητας καί ἑνότητας τῶν ἀνθρώπων". Ἔτσι πιστεύουν. Στήν πραγματικότητα ὅμως, ὄχι μόνο ἀφανίζουν τήν προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά τήν βυθίζουν πάρα πολύ βαθιά σέ μιά ἀρχέγονη κοσμική ρίζα. Τήν συγχωνεύουν μέ ἕνα ὁμαδικό σῶμα, μέσα στό ὁποῖο, ὅλα τά σύνορα πού χωρίζουν τούς ἀνθρώπους, κοινωνικά, οἰκονομικά καί ἄλλα, σβήνουν. Ἐδῶ, λένε οἱ ἐρευνητές, ὅτι ὅπως ὁ σπόρος χάνει τό περίγραμμά του ὅταν μπεῖ στή γῆ καί στή συνέχεια ἀποσυντίθεται καί γίνεται ἄλλο πράγμα μέ τή βλάστησή του, ἔτσι καί οἱ ἄνθρωποι, μέ τή μάσκα χάνουν τήν ἀτομικότητά τους μέσα σ' αὐτή τήν κατάσταση καί συγχωνεύονται σέ μιά μοναδική, ζωντανή ἑνότητα.

Ὁ κόσμος σήμερα λέει "μασκαρά", ὄχι μόνο αὐτόν πού εἶναι ἕνας ἀνυπόληπτος ἄνθρωπος, ἕνας ἀχρεῖος καί ὑποκριτής, ἀλλά καί μέ νεότερη ἐξήγηση τῆς λέξης, "μασκαρά" ἐννοοῦμε ἐκεῖνον πού προσπαθεῖ νά φανεῖ ἄλλος ἀπ' ὅ,τι στήν πραγματικότητα εἶναι. Αὐτό λοιπόν δείχνει ὅτι οἱ ἄνθρωποι πού δέχονται αὐτές τίς μάσκες, εἴτε μεγάλοι, δυστυχῶς, εἴτε μικρά παιδιά, μαθαίνουν νά ζοῦν μέσα σ' ἕνα διχασμό προσωπικότητας, δηλ. ἄλλο νά εἶμαι καί ἄλλο νά δείχνω. Ἐδῶ τώρα εἶναι τό μεγάλο πρόβλημα. Πῶς θά συνεχιστεῖ αὐτή ἡ κατάσταση; Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας κάνει μεγάλο ἀγώνα νά μᾶς βοηθήσει νά ξεκαθαρίσουμε τήν προσωπικότητά μας, τό πρόσωπό μας, ἀπ' ὅλα ὅσα τό σκεπάζουν καί τό κάνουν νά εἶναι μιά ἀμαυρωμένη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Θά δεχθοῦμε αὐτό τό χωρισμό πού μέ τήν ἄγνοιά τους καί δῆθεν γιά τή "διατήρηση τῶν ἐθίμων" προσπαθοῦν ὅλοι αὐτοί οἱ Δῆμοι καί τά Σχολεῖα; Γιατί καί τά Σχολεῖα καί πολλοί Σύλλογοι Γονέων, δυστυχῶς, μέ τίς ἐκδηλώσεις πού διοργανώνουν τέτοιες μέρες, ἐπιβάλλουν στά παιδιά καί στούς μεγάλους αύτό τό μασκάρεμα; Οἱ ἄνθρωποι βέβαια νομίζουν ἔτσι ὅτι μποροῦν νά γίνουν κάποιος ἄλλος, ἀλλ' αὐτό εἶναι οὐτοπικό. Νομίζουν ὅτι ἀνανεώνονται, λένε, ὅτι ὡς ἄνθρωποι πλησιάζουν ὁ ἕνας τόν ἄλλο. Ὅμως, μέ τό μασκάρεμα, ὅλοι γίνονται ἕνα, ἀνακατεύονται. Μιά μαζοποίηση, δηλαδή, ὅπου κανένας δέ φαίνεται ποιός εἶναι, δέν ἀναγνωρίζεται, δέν ἔχει ταυτότητα. "Δίχως ταυτότητα".

Ὁ κόσμος μές τούς δρόμους γίνεται ἕνα. Καί βέβαια κάτω ἀπ' τό κάλυμμα τῆς μάσκας μπορεῖ ὁ καθένας νά κάνει ὁ,τιδήποτε ἄσχημο καί προκλητικό! Γιά γυρίστε αὐτές τίς μέρες ἔξω, θά δεῖτε παιδιά καί δυστυχῶς καί μεγάλους νά φτάνουν σέ μιά κατάσταση τραγική! Νά γελοιοποιοῦνται ὅσο πιό πολύ μποροῦν, νά γίνονται πραγματικά γελοῖοι, "μασκαράδες" πραγματικοί, ὅπως ἔχει περάσει στό λαό μας αὐτή ἡ ἔκφραση. Εἴτε μέ τόν ἕνα, εἴτε μέ τόν ἄλλο τρόπο, ἡ μάσκα τους βολεύει.

Βέβαια νά μήν ξεχνοῦμε ὅτι ὑπάρχουν καί κάποιες ἄλλες μάσκες, ἐκτός τίς ἀποκριάτικες κι αὐτές εἶναι οἱ πιό σοβαρές, οἱ μάσκες τῆς καθημερινότητας. Αὐτές πού καθένας φορᾶ καθημερινά καί κάτω ἀπό τό προσωπεῖο τῆς εὐσέβειας, τῆς ἄσκησης, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀρετῆς, τῆς σοβαρότητας, καλύπτει ἕνα σωρό πάθη καί ἐλαττώματα, κάποια "φίδια", ὅπως τά λένε οἱ Πατέρες μας καί τά ὁποῖα ἡ Ἐκκλησία μας μέ κάθε τρόπο μᾶς βοηθᾶ νά βγάλουμε ἀπό τήν καρδιά μας!

Μά θά μοῦ πεῖτε; Νά μή χαροῦμε κι ἐμεῖς λιγάκι; Ἄλλη εἶναι αὐτή ἡ χαρά πού δίνει ἡ Ἐκκλησία στά ζωντανά μέλη Της κι ἄλλη ἡ χαρά ἡ πρόσκαιρη, ἡ προσωρινή, ἡ ψευτοχαρά αὐτή τοῦ κόσμου, πού βεβαίως καμία σχέση δέν ἔχει μέ τό ἀληθινό νόημα τοῦ Τριωδίου, ἀλλά ἀντιθέτως μᾶς κάνει νά πηγαίνουμε ἕνα ἀκόμη βῆμα πιό πίσω καί πιό μακριά ἀπό τό Χριστό μας καί τήν Ἐκκλησία Του.

Θά χρειαστοῦν βεβαίως πολλοί ἀγῶνες ἀκόμη, γιά νά κατανοήσουν ὅλοι τήν ἀλήθεια! Καί στοιχίζει πολύ αὐτή ἡ ἀλήθεια! Ἄς θυμηθοῦμε, ὅτι ὁ Ἅγιος Τιμόθεος, ὁ μαθητής τοῦ Ἀπ. Παύλου, εἶχε μαρτυρικό τέλος ἀκριβῶς γιατί θέλησε νά ἐπικρατήσει αὐτή ἡ ἀλήθεια. Ὅταν ἔβλεπε τούς Ἕλληνες νά γιορτάζουν σέ μιά εἰδωλολατρική γιορτή τά "Καταγώγια", ὅπως τά ἔλεγαν καί νά κάνουν ἀταξίες, νά βαστοῦν εἴδωλα στά χέρια, νά βάζουν μάσκες στά πρόσωπά τους, νά διακωμωδοῦν τά ἱερά καί τά ὅσια, νά ὁρμᾶ ὁ ἕνας στόν ἄλλον, νά κλέβουν, νά σκοτώνει ὁ ἕνας τόν ἄλλον, ἄρχισε νά τούς διδάσκει καί νά τούς παρακινεῖ νά τά σταματήσουν καί νά ζήσουν τήν πραγματική ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Ἐκεῖνοι βέβαια σέ μιά τέτοια ἐκρηκτική κατάσταση πού βρίσκονταν κι ἀπ’ τήν κακία πού εἶχαν μέσα τους καί τό θυμό, σκότωσαν τόν Ἀπόστολο τοῦ Κυρίου μας μέ τά ξύλα πού βάσταγαν στά χέρια τους. Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος, ὁ Ἐπίσκοπος Ἐφέσου ἔδωσε τή ζωή του γιά τήν κατάργηση αὐτῶν τῶν ἀπαράδεκτων γιορτῶν. Ἐμεῖς ὅλοι, ἡ Ἐκκλησία, ὁ κλῆρος καί ὁ λαός, τί λόγο θά δώσουμε στόν Κριτή καί Θεό μας γι’ αὐτήν τήν ἀμέλεια πού δείχνουμε ὡς πρός τό θέμα αὐτό;

Ἐπιτακτικός ὁ ἀγώνας ὅλων μας: Νά ξεκαθαρίζει τό προσωπεῖο ἀπ’ τό πρόσωπο πού πρέπει νά ἔχουμε. Ἀντί νά βοηθήσουμε τά παιδιά μας νά ζήσουν πραγματικά, νά ἔχουν μία καθαρή προσωπικότητα “ντόμπρα” ὅπως λέμε, εἰλικρινή καί εὐθεία, θά τά μάθουμε νά μασκαρεύονται καί ν' ἀσχημονοῦν; Ἤ πραγματικά νά εἶναι ἔτσι ὅπως ἡ Ἐκκλησία μας θέλει, γιά νά φθάσουμε καί στή σωτηρία καί στή λύτρωση, μέσα ἀπ’ τά μυστήρια καί τίς ἀκολουθίες πού ἰδιαίτερα τήν περίοδο αὐτή τονίζει καί μᾶς δίνει περισσότερα, γιά νά μᾶς βοηθήσει στόν ἀγώνα μας πραγματικά, ἐκείνη πού εἶναι ἡ μόνη μας ἐλπίδα καί δύναμη καί παρηγοριά; Ἐκείνη πού ἀληθινά μᾶς ἀγαπᾶ καί ἡ μόνη πού θέλει τή σωτηρία μας...

+Ἀρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

Το ήξερες αυτό;

2008-03-04T13:03:00.004+02:00

Τα μυρμήγκια συσσωρεύουν τη θερμότητα του ήλιου στο σώμα τους και την χρησιμοποιούν, για να ζεσταίνονται στη φωλιά τους.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΜΑΛΗΣ Β΄ΤΑΞΗ

Για να δείτε πώς περνάμε...

2008-02-29T20:38:00.005+02:00

Ελάτε ν' αποκρέψουμε μαζί!

2008-02-29T15:39:00.001+02:00

Ο Μαθητικός Συνεταιρισμός του Δημοτικού Σχολείου Πυλών , συνεχίζοντας το πρόγραμμά του για να περνούν ευχάριστα οι ατέλειωτες χειμωνιάτικες βραδιές στο χωριό μας, σας προσκαλεί την ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 2008, στην προβολή της ταινίας από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο «Η δοσατζού», με την αξέχαστη Γεωργία Βασιλειάδου.

Η προβολή της ταινίας θ’αρχίσει στις 7.00 μ.μ. ακριβώς στο Μέγαρο του χωριού μας. Θα τελειώσει στις 8.30 μ.μ.

Εμείς θα σας προσφέρουμε έναν αποκριάτικο μεζέ.
Εσείς απλώς ελάτε!
Γιατί....
τα καλοκαίρια μας είναι μικρά κι ατέλειωτοι οι χειμώνες....

Το ήξερες αυτό;

2008-02-29T08:44:00.004+02:00

Οι μαϊμούδες επειδή τρώνε πολλές άγουρες μπανάνες, τα μάτια και η γλώσσα τους μπορεί να πρασινίσουν!

Μιχάλης Χαροκόπος Γ΄ Τάξη

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

2008-02-28T21:13:00.006+02:00

Αφιέρωμα στην Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στη μητέρα Ελλάδα

Η 7η Μαρτίου του 1948 αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τα Δωδεκάνησα. Είναι η μέρα που τα νησιά μας, τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα της εθνικής ολοκλήρωσης, από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους, γίνονται πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας.
Σ' όλη τη μακραίωνη ιστορία τους τα Δωδεκάνησα ακολούθησαν τις τύχες του Ελληνισμού και στα χρόνια της ελεύθερης ζωής και της ακμής του και στα δίσεκτα χρόνια της πτώσης και της παρακμής του. Και καμιά δύναμη δεν μπόρεσε να τους αφαιρέσει την εθνικότητα, την ταυτότητά τους, την πνοή την ελληνική. Διατηρήθηκαν ανόθευτα στη ψυχή, μέσα σε δύσκολες και αβάσταχτες καταστάσεις και όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, ενώθηκαν με την ελεύθερη Πατρίδα, τελευταία βλαστάρια μιας ηρωικής και πολυβασανισμένης μάνας, για να επαληθευτεί ο στίχος του νομπελίστα ποιητή μας, Οδυσσέα Ελύτη:
Ήρθαν ντυμένοι "φίλοι" Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου Το παμπάλαιο χώμα πατώντας. Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.
Όμως για να φτάσουμε στην Ενσωμάτωση και στην 7η Μαρτίου 1948, χρειάστηκαν αγώνες και θυσίες από τον ελεύθερο ελληνικό λαό, αλλά και από τον επί πολλά χρόνια σκλαβωμένο δωδεκανησιακό λαό.
Ως ελάχιστο φόρο τιμής, όχι μόνο στους πρωτεργάτες, αλλά και σε όλους όσοι με τις θυσίες τους συνέβαλαν στο να ξημερώσει αυτή η μέρα, η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου αφιερώνει στη μνήμη τους, τις παρακάτω ενότητες:

Α) Πώς φτάσαμε στην 7η Μαρτίου 1948.

Χρονολόγιο των πιο σημαντικών γεγονότων στην πορεία προς την Ενσωμάτωση.
(Επιμέλεια Νίκου Νικολάου)

5 Μαϊου 1912: Η παράδοση των Τούρκων στην Ψίνθο. Οι Ιταλοί, με επικεφαλής τον αντιστράτηγο Giovanni Ameglio, καταλαμβάνουν την πόλη της Ρόδου, λίγες μέρες μετά, ολόκληρο το νησί της Ρόδου και μέχρι τις 20 Μαϊου και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, εκτός του ακριτικού Καστελλορίζου. Αρχίζει έτσι η πρώτη περίοδος της Ιταλοκρατίας, η περίοδος της πολεμικής κατοχής των νησιών.

4 Ιουνίου 1912: Οι αντιπρόσωποι των νησιών, οργανώνουν το πανδωδεκανησιακό Συνέδριο της Πάτμου, και κηρύσσουν τα νησιά αυτόνομη "Πολιτεία του Αιγαίου". Το ψήφισμα του Συνεδρίου και οι διαμαρτυρίες για τη μη τήρηση των υπεσχημένων από τους Ιταλούς, έφτασαν στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, πήραν πλατειά δημοσιότητα και αφύπνισαν συνειδήσεις. Το "Δωδεκανησιακό" είχε ήδη γίνει διεθνές ζήτημα.
Ο ιατρός και αγωνιστής από την Κάλυμνο Σκεύος Ζερβός, ο Ιωάννης Καζούλλης από τη Ρόδο και ο ιατρός Νικόλαος Μαυρής από την Κάσο, θα αφιερώσουν τη ζωή τους όλη για την προώθηση του Δωδεκανησιακού Ζητήματος στην Ελλάδα, στην Αίγυπτο και στην Αμερική.

Οκτώβρης 1912 - Μάιος 1913: Ξεσπά ο Α΄ Βαλκανοτουρκικός πόλεμος. Πανικόβλητη η Τουρκία από την επίθεση εναντίον της των συνασπισμένων βαλκανικών κρατών, σπεύδει σε διαπραγματεύσεις για τη σύναψη ειρήνης με την Ιταλία.Ο μεγάλος Ρόδιος ευεργέτης και αγωνιστής Ιωάννης Καζούλλης, προσφέρει μεγάλα ποσά σε χρυσές λίρες για τον εξοπλισμό της ελληνικής αεροπορίας και του ελληνικού στρατού.

18 Οκτωβρίου 1912: Υπογράφεται σύμφωνο ειρήνης μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας στο Ouchy της Λοζάνης, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία αναγνωρίζει την ιταλική κυριαρχία στη Λιβύη ενώ η Ιταλία δεσμεύεται να επιστρέψει στην Τουρκία τα Δωδεκάνησα.
Μάιος-Οκτώβρης 1913: Αρχίζει ο Β! Βαλκανικός πόλεμος. Η Ελλάδα, μετά τη νικηφόρα έκβαση των βαλκανικών πολέμων, διπλασιάζεται σε έκταση και σε πληθυσμό. Στην Ελλάδα ενσωματώνονται και όλα τα νησιά του Αιγαίου, εκτός από τα Δωδεκάνησα, που εξακολουθεί να τα κατέχει "προσωρινά", η Ιταλία. Κι έτσι, από μια τραγική συγκυρία, για λίγους μήνες ιταλικής κατοχής, τα Δωδεκάνησα χάνουν τη μεγάλη ευκαιρία να απελευθερωθούν οριστικά!
Ιούλιος 1914: Αρχίζει ο Α! παγκόσμιος πόλεμος, μεταξύ των δυνάμεων της Αντάντ (Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία) και των Κεντρικών Δυνάμεων (Γερμανία, Αυστροουγγαρία). Η Ελλάδα σπαράσσεται από τον Εθνικό Διχασμό, αλλά τελικά τάσσεται στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ. Η Τουρκία είναι στο αντίπαλο στρατόπεδο.

26 Απριλίου 1915: Η Ιταλία υπογράφει στο Λονδίνο στις 22 Αυγούστου 1915, μυστική συνθήκη με τις δυνάμεις της Αντάντ, με στόχο να θεμελιώσει δικαιώματα για προσάρτηση της Δωδεκανήσου, ως "αντάλλαγμα" της συμμετοχής της στο πλευρό της συμμαχίας.

7 Απριλίου 1919: Οι ιταλικές αρχές επιχειρούν να παρεμποδίσουν τη διενέργεια πανδωδεκανησιακού συλλαλητηρίου για την ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα και στην ειρηνική εκδήλωση των κατοίκων, αντέταξαν ένοπλη βία με αποτέλεσμα να φονευθούν στο χωριό Παραδείσι ο ιερέας Παπαλουκάς και η Ανθούλα Ζερβού. Τα γεγονότα, που έμειναν στην ιστορία ως "Αιματηρόν Πάσχα", πήραν μεγάλη δημοσιότητα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, που άρχισε να βλέπει πλέον με συμπάθεια τον δωδεκανησιακό αγώνα.

28 Ιουνίου 1919: Υπογράφεται η συνθήκη των Βερσαλλιών, με την οποία σφραγίζεται το τέλος του Α! παγκοσμίου πολέμου. Η Ελλάδα είναι με τους νικητές.

16 Ιουλίου 1919: Υπογράφεται στο Παρίσι η συμφωνία Τιττόνι-Βενιζέλου που ικανοποιεί σε μεγάλο βαθμό τα δωδεκανησιακά αιτήματα. Η Ιταλία, με βάση την παραπάνω συμφωνία, παραχωρεί στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα, εκτός της Ρόδου, που θα παραμείνει για 5 χρόνια ακόμα υπό ιταλική κυριαρχία, μέχρι να αποφασίσουν, με δημοψήφισμα, οι κάτοικοί της.

28 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1920: Υπογράφεται από τον κορυφαίο Έλληνα πολιτικό και πρωθυπουργό, Ελευθέριο Βενιζέλο, η θριαμβευτική, για τις ελληνικές θέσεις, συνθήκη των Σεβρών, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας κάθε δικαιώματος και τίτλου επί των νήσων του Αιγαίου, (Δωδεκάνησα) ενώ, με άλλη συνθήκη, την ίδια ημέρα, η Ιταλία παραιτείται, υπέρ της Ελλάδας, όλων των δικαιωμάτων και των τίτλων της επί των κατεχομένων υπ' αυτής νήσων του Αιγαίου. (Ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατά την υπογραφή της Συνθήκης)

Αύγουστος 1922: Ολοκληρώνεται η Μικρασιατική Καταστροφή με την πυρπόληση και τη σφαγή της Σμύρνης. Η μικρασιατική καταστροφή, που προκάλεσε το ξεριζωμό του μικρασιατικού ελληνισμού, ήταν μοιραία και για τα Δωδεκάνησα.

8 Σεπτεμβρίου 1922: Η Ιταλία, επωφελούμενη από την αρνητική εξέλιξη των γεγονότων για την Ελλάδα κηρύσσει δια του υπουργού των Εξωτερικών της, Carlo Sforza, έκπτωτες τις ειδικές συμφωνίες με την Ελλάδα για τα Δωδεκάνησα.

24 Ιουλίου 1923: Η Ελλάδα, αιμόφυρτη κι εξουθενωμένη, υπογράφει τη συνθήκη της Λοζάννης. Η Ιταλία, αφού έχει αθετήσει δυο φορές την υπογραφή της, αποκτά αυτή τη φορά διεθνές νομικό έρεισμα για την παρουσία της στα Δωδεκάνησα.

6 Αυγούστου 1923: Η Ιταλία, προσαρτά, επίσημα πλέον, τα Δωδεκάνησα. Αρχίζει η δεύτερη περίοδος της ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα, με κυβερνήτη, τον Ιταλό γερουσιαστή και πληρεξούσιο υπουργό, Mario Lago.

22 Νοεμβρίου 1936: Στρατιωτικός και πολιτικός κυβερνήτης των νησιών, στη θέση του Mario Lago, αναλαμβάνει ο Cesare Maria De Vecchi, υπουργός παιδείας, ένας από τους τετράρχες του φασισμού και πρώην κυβερνήτης της Σομαλίας.

3 Σεπτεμβρίου 1939: Μετά και τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, η Αγγλία και η Γαλλία κηρύσσουν τον πόλεμο στη Γερμανία. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη αρχίσει.

28 Οκτωβρίου 1940: Η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα που απαντά με το υπερήφανο "ΟΧΙ". Οι Έλληνες γράφουν σελίδες δόξας στο αλβανικό μέτωπο. Δωδεκανήσιος είναι και ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του πολέμου, ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος από τη Χάλκη, που έπεσε ηρωικά στα υψώματα της Τσούκας την 1η Νοεμβρίου 1940. Την ίδια ημέρα, οι Ιταλοί συγκεντρώνουν σε στρατόπεδο (Concentramento), στην τάφρο του φρουρίου όλους τους άρρενες Δωδεκανήσιους Έλληνες υπηκόους.

9 Νοεμβρίου 1940: Ιδρύεται από Δωδεκανήσιους, που ζουν στην Ελλάδα, καθώς και απ' όσους κατορθώνουν να αποδράσουν από τα νησιά, το Σύνταγμα Εθελοντών Δωδεκανησίων, με πρωτεργάτη τον Ιωάννη Καζούλλη και πρώτο προσωρινό διοικητή τον ταγματάρχη Μάρκο Κλαδάκη, από τη Σύμη.

24 Απριλίου 1941: Η Ελλάδα, ύστερα από ηρωική αντίσταση, αναγκάζεται να συνθηκολογήσει και να υποκύψει στους Γερμανούς.

8 Σεπτεμβρίου 1943: Η πτώση του Mussolini στις 25 Ιουλίου 1943 κι η συνθηκολόγηση του νέου πρωθυπουργού Pietro Badoglio στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, γνωστή και ως Armistizio, σηματοδοτεί δραματικές εξελίξεις στα Δωδεκάνησα. Τη διοίκηση της Δωδεκανήσου αναλαμβάνει ο Γερμανός στρατηγός Ulrich Kleeman. Αρχίζει η περίοδος της γερμανοκρατίας στα Δωδεκάνησα.

8 Μαϊου 1945: Ο νέος αρχηγός των γερμανικών Δυνάμεων κατοχής στρατηγός Wagener υπογράφει στη Σύμη το πρωτόκολλο της χωρίς όρους παράδοσης της Δωδεκανήσου στους Βρετανούς συμμάχους και στο διοικητή του Ιερού Λόχου, συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε.

9 Μαϊου 1945: Αγγλικές δυνάμεις με τμήματα ινδικών ταγμάτων και άνδρες του Ιερού Λόχου αποβιβάζονται στη Ρόδο. Ο λαός της πόλης και των χωριών, κρατώντας ελληνικές σημαίες, τους επιφυλάσσει αποθεωτική υποδοχή. Γίνεται αμέσως η εγκατάσταση των νέων αρχών. Αρχίζει η περίοδος της αγγλοκρατίας στα Δωδεκάνησα.

15 Μαϊου 1945: Φτάνει στη Ρόδο το θρυλικό καταδρομικό "Αβέρωφ" και μαζί του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνός, με την ιδιότητα του Αντιβασιλέως, πρώτος Έλληνας αρχηγός που επισκέπτεται τα ελεύθερα πια Δωδεκάνησα.

27 Ιουνίου 1946: Στο Παρίσι και στο Συμβούλιο των Υπουργών των Εξωτερικών των τεσσάρων Δυνάμεων, αποφασίζεται να περιέλθουν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Πρόκειται για απόφαση-σταθμό στην πορεία του δωδεκανησιακού λαού προς την ένωσή του με τη μητέρα Ελλάδα

10 Φεβρουαρίου 1947: Υπογράφεται στο Παρίσι συνθήκη ειρήνης μεταξύ των συμμάχων και των συνασπισμένων Δυνάμεων (και Ελλάδας) και της Ιταλίας, σύμφωνα με την οποία η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα με πλήρη κυριαρχία τα νησιά της Δωδεκανήσου και τις παρακείμενες νησίδες.

31 Μαρτίου 1947: Στις 31 Μαρτίου 1947 ο Βρετανός διοικητής των συμμαχικών Δυνάμεων Κατοχής Δωδεκανήσου ταξίαρχος Α.Σ. Πάρκερ, παραδίδει τη Στρατιωτική Βρετανική Διοίκηση στον αντιναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη. Αρχίζει η μεταβατική περίοδος της Ελληνικής Στρατιωτικής Διοίκησης Δωδεκανήσου.

9 Ιανουαρίου 1948: Με τον υπ' αριθμ. 518 νόμο της Δ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων ορίζεται: "Αι νήσοι της Δωδεκανήσου Ρόδος, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Πάτμος, Χάλκη, Κάσος, Σύμη, Κως, Λέρος, Τήλος και Καστελλόριζον, ως και αι παρακείμεναι νησίδες, προσαρτώνται εις το Ελληνικόν Κράτος από της 28ης Οκτωβρίου 1947". Με το νόμο αυτό, που αποτελεί τη ληξιαρχική πράξη της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στη μητέρα Ελλάδα, τερματίζεται το μεταβατικό στάδιο της ελληνικής στρατιωτικής διοίκησης. Η 7η Μαρτίου 1948, ορίζεται ως ημέρα της πανηγυρικής τυπικής ενσωμάτωσης.

7 Μαρτίου 1948: Ο βασιλιάς των Ελλήνων Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη, μέσα σε φρενίτιδα ενθουσιασμού, φτάνουν στη Ρόδο συνοδευόμενοι από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, υπουργούς, στρατιωτικούς και άλλους επισήμους. Επικεφαλής της Κεντρικής Δωδεκανησιακής Επιτροπής, οι πρωτεργάτες του δωδεκανησιακού αγώνα, ο ιατρός από την Κάλυμνο Σκεύος Ζερβός και ο πανεπιστημιακός καθηγητής Μιχαήλ Βολονάκης από τη Σύμη. Μετά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου, ο υπουργός Εσωτερικών Πέτρος Μαυρομιχάλης διαβάζει από τον εξώστη του διοικητηρίου το βασιλικό διάταγμα:

Περί προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου εις την Ελλάδα

Παύλος Α!Βασιλεύς των ΕλλήνωνΑπεφασίσαμεν και διατάσσομεν:
Άρθρον 1ον Αι νήσοι της Δωδεκανήσου, Ρόδος, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Πάτμος, Χάλκη, Κάσος, Τήλος, Σύμη, Κως, Λέρος και Καστελλόριζο, ως και αι παρακείμεναι νησίδες, είναι προσηρτημέναι εις το ελληνικόν κράτος από της 28ης Οκτωβρίου 1947.Ο παρών νόμος, ψηφισθείς υπό της Δ! Αναθεωρητικής Βουλής και παρ' ημών σήμερα κυρωθείς, δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκτελεσθήτω ως νόμος του κράτους.
Εν Αθήναις τη 3η Ιανουαρίου 1948 Παύλος Α!

Η Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα έχει και τυπικά πλέον τελεσθεί.

Πηγή: ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΡΟΔΟΥ

Το ήξερες αυτό;

2008-02-28T09:30:00.000+02:00

Ο αθλητισμός κάνει καλό στην υγεία! Τουλάχιστον όταν δεν χτυπάμε κεφαλιές ! Για την ακρίβεια, αυτά τα χτυπήματα στο κεφάλι μπορεί να προκαλέσουν ζημιές στον εγκέφαλο και να σε κάνουν λιγότερο έξυπνο ! Να λοιπόν μια καλή δικαιολογία, όταν οι βαθμοί σου δεν είναι καλοί!
Ειρήνη Βαρδαούλη Δ ΤΆΞΗ

Το ήξερες αυτό...

2008-02-27T08:52:00.001+02:00

Ο Πύργος του Άιφελ στο Παρίσι βάφεται κάθε 7 χρόνια. Γι' αυτό το μικρό "φρεσκάρισμα" 25 ελαιοχρωματιστές δουλεύουν για ένα χρόνο και ξοδεύουν περίπου 60 τόνους μπογιά. Οι ελαιοχρωματιστές δεν πρέπει να ξέρουν μόνο να βάφουν, αλλά και να σκαρφαλώνουν,γιατί τον περισσότερο χρόνο βάφουν κρεμασμένοι από σκοινιά.
ΑΝΝΑ ΣΙΣΑΜΗ Ε' ΤΆΞΗ΄

Το ήξερες αυτό;

2008-02-26T08:42:00.000+02:00

Στη Σικελία μια γάτα έφυγε από το σπίτι, γιατί δεν άντεχε άλλο να συγκατοικεί με το σκύλο του σπιτιού. Μετά από οκτώ χρόνια ο σκύλος πέθανε και η γάτα επέστρεψε μια μέρα στο σπίτι μαζί με ένα γάτο και τρία γατάκια.
Βασίλης Σκούλλος Ε' τάξη

Η συνεστίασή μας στις 24 Φεβρουαρίου 2008

2008-02-25T09:02:00.000+02:00

Την Κυριακή στις 24/2/08 μαζευτήκαμε και πάλι όλα τα παιδιά του χωριού μας και φάγαμε μαζί. Η κάθε οικογένεια έφερε από ένα φαγητό, όπως πίτσα, κεφτεδάκια, κότα, μακαρονάκι κοφτό, τυροπιτάκια, κότα πανέ κ.τ.λ. Μετά το φαγητό απολαύσαμε ένα νοστιμότατο προφιτερόλ, που η έφτιαξε η Πρόεδρος του Μαθητικού Συνεταιρισμού μας . Στη συνέχεια μαζέψαμε το τραπέζι και είδαμε μια ταινία, που λέγεται "Σαν το σκύλο με τη γάτα" . Μπορείτε να δείτε και βίντεο από τη συνεστίασή μας!

ΑΝΝΑ ΣΙΣΑΜΗ, Ε΄ τάξη

Το ήξερες αυτό;

2008-02-25T08:50:00.000+02:00

Τα μυρμήγκια δεν κοιμούνται καθόλου, ενώ οι καμηλοπαρδάλεις κοιμούνται 20 λεπτά το 24ωρο!

Μαρία Φράγκου.

2008-02-23T13:07:00.000+02:00

28 Φεβρουαρίου 1998 -

28 Φεβρουαρίου 2008

10 χρόνια από την αδελφοποίηση του Σχολείου μας με το Δημοτικό Σχολείο Πύλας Κύπρου.

Άρχισαν τα καρναβάλια!

2008-02-22T19:36:00.000+02:00

Μάσκες, τραγούδια, γέλια, χοροί, στολίδια, χρώματα, παιχνίδια μέ κορδέλες, χαρτοπόλεμος καί... ρόπαλα, ξεφαντώματα κι ἄλλα παρόμοια, ἀρχίζουν νά κυριαρχοῦν στή ζωή μας τίς μέρες αὐτές. Μά, ἀπόκριες φτάνουν, θά μοῦ πεῖτε. Τί ἄλλο νά κάνουμε; “ Ἀνοίγει τό Τριώδιο” τήν ἐρχόμενη Κυριακή κι ὁ κόσμος θά γεμίσει σερπαντίνες καί χαρτοπόλεμο. Καί μάσκες, μάσκες πολλές! Ἀλήθεια, ξέρετε ἀπό ποῦ προέρχονται ὅλες αὐτές οἱ γιορτές; Ποιά εἶναι ἡ ἀρχή τους; Ποιές εἶναι οἱ ρίζες τους; Καί τί σχέση μπορεῖ νά 'χουν αὐτά μέ τούς Χριστιανούς; Προσέξετε, σᾶς παρακαλῶ, αὐτή τή σύντομη ἱστορική ἀναδρομή!

Τά πολύ παλιά χρόνια ζοῦσαν στόν τόπο μας οἱ πρόγονοί μας, οἱ "ἀρχαῖοι Ἕλληνες". Οἱ συνήθειές τους ἦταν λίγο πολύ ἴδιες μέ τίς δικές μας. Καλλιεργοῦσαν τή γῆ, πήγαιναν γιά κυνῆγι, ὕφαιναν τά ροῦχα τους, πίστευαν, ὅμως, στά εἴδωλα, στούς 12 ψευτοθεούς τοῦ Ὀλύμπου, ἔκτιζαν ναούς γι' αὐτούς καί τούς ἑτοίμαζαν γιορτές γιά νά τούς εὐχαριστοῦν. Ἐκτός, ὅμως, ἀπό τούς 12 θεούς τοῦ Ὀλύμπου, ὑπῆρχαν καί μερικοί ἄλλοι, οἱ μικρότεροι θεοί, ὅπως τούς λέμε τώρα. Ἕνας ἀπ' αὐτούς ἦταν ὁ Διόνυσος, ὁ ὁποῖος προστάτευε τή γεωργία καί τ' ἀμπέλια κι ἦταν ὁ θεός τοῦ κρασιοῦ καί τοῦ γλεντιοῦ.

Οἱ ἄνθρωποι πίστευαν τότε ὅτι ὁ Διόνυσος χάριζε στούς ἀνθρώπους τή βλάστηση καί τή γονιμότητα τῆς γῆς. Ὅπως τώρα, ἔτσι καί τότε, ἡ βλάστηση τῆς γῆς, ἐρχόταν τήν ἄνοιξη. Καθώς λοιπόν ὁ Διόνυσος ἔφερνε τήν ἄνοιξη, οἱ Ἕλληνες ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ἑτοίμαζαν γιορτές καί πανηγύρια γιά νά τόν ὑποδεχτοῦν, νά τόν εὐχαριστήσουν γιά τή βλάστηση καί νά τόν παρακαλέσουν νά καθίσει μέ τήν άνοιξη στή γῆ, ὅσο μπορεῖ περισσότερο.

Σ’ αὐτή τή γιορτή, πού τήν ἔλεγαν "Ἀνθεστήρια" (ἀνθίζουν τά λουλούδια) διασκέδαζαν κι οἱ ἴδιοι πάρα πολύ, γιατί ἡ ἄνοιξη πάντα φέρνει χαρά. Πῶς διασκέδαζαν; Ἔτρωγαν κάθε λογῆς φαγητά, ἔπιναν κρασί, χόρευαν ὅλη τήν ὥρα, φοροῦσαν μάσκες στά πρόσωπά τους, πείραζαν -πολύ ἄσχημα μερικές φορές- ὁ ἕνας τόν ἄλλο.

Τά "Ἀνθεστήρια" μέ τό πέρασμα τοῦ χρόνου ἄρχισαν νά ξεχνιοῦνται. Δέ χάθηκαν ὅμως ὁλότελα. Ἄν ταξιδέψουμε σέ μερικά νησιά καί χωριά τῆς πατρίδας μας (Θράκη, Ἤπειρο, Σκύρο...) θά δοῦμε ὅτι πολλοί ἄνθρωποι γιορτάζουν καί σήμερα ἀκόμη μέ τόν ἴδιο σχεδόν τρόπο, τά "Ἀνθεστήρια".

Ὅμως, γι' αὐτή τήν ἀρχαία εἰδωλολατρική γιορτή ὑπάρχει κι ἄλλη ἄποψη. Ἕνας πανάρχαιος ἑλληνικός μύθος μιλοῦσε γιά τήν Περσεφόνη, τήν κόρη τῆς Δήμητρας, τῆς θεᾶς τῆς γεωργίας, πού ζοῦσε τό μισό χρόνο στά βάθη τῆς γῆς, στόν Ἅδη καί τόν ἄλλο μισό πάνω στή γῆ, ὅπως οἱ σπόροι, πού μένουν τό φθινόπωρο καί τό χειμώνα μές στό χῶμα, γιά νά βγάλουν λουλούδια καί καρπούς τήν άνοιξη καί τό καλοκαίρι.

Πίστευαν, λοιπόν, οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, ὅτι στήν ἀρχή τῆς ἄνοιξης, τίς ἀρχές τοῦ Μάρτη, τότε πού γιορτάζουν τά “Ἀνθεστήρια”, ἡ Περσεφόνη ἀνέβαινε ἀπό τόν Ἅδη στή γῆ. Μαζί της ἀνέβαιναν κι οἱ ψυχές τῶν νεκρῶν, ἀνανεωμένες κι αὐτές ἀπό τήν ἀναγέννηση τῆς φύσης, γιά νά μείνουν στή γῆ δυό μέρες, ἴσα-ἴσα γιά νά προλάβουν νά χαροῦν τήν ἄνοιξη. Γι' αὐτό κι οἱ ζωντανοί μές στή χαρά καί στό γλέντι, δέν ξεχνοῦσαν νά ἑτοιμάσουν ἕνα φαγητό γι' αὐτές, καμωμένο μέ κάθε λογῆς σπόρους, δημητριακά καί ὄσπρια, τήν "πανσπερμία", ὅπως τήν ἔλεγαν.

Πολλοί μάλιστα ἤθελαν νά πειράξουν τούς φίλους τους, παριστάνοντας τίς ψυχές. Φοροῦσαν λοιπόν μάσκες καί περίεργα ροῦχα κι ἔτρεχαν ἀπό δῶ κι ἐκεῖ χοροπηδῶντας καί φωνάζοντας παράξενα. Κάπως ἔτσι ἴσως ξεκίνησε ἡ συνήθεια νά μασκαρεύονται οἱ ἄνθρωποι αὐτές τίς μέρες. Γιατί ἐνῶ ἔχουν περάσει τόσα χρόνια, πολλές σημερινές συνήθειες τῶν Ἑλλήνων κρατοῦν ἀπό τήν ἀρχαία Ἑλλάδα.

Ἡ ὀνομασία “ΑΠΟΚΡΙΕΣ” ἔρχεται ἀπό τά βυζαντινά χρόνια καί λέγεται ἔτσι, γιατί τήν τελευταία Κυριακή αὐτῆς τῆς περιόδου ἀρχίζει ἡ ἀποχή ἀπό τό κρέας. Δηλαδή, τίς μέρες αὐτές ἀποχαιρετάμε τό κρέας, μιά καί σέ λίγο ἀρχίζει ἡ νηστεία τῆς Μεγάλης Σαρακοστής. Τήν ἴδια σημασία ἔχει καί ἡ ξένη ὀνομασία “καρναβάλι” πού βγῆκε ἀπό τή φράση “κάρνε βάλε” καί ἡ ὁποία σημαίνει “κρέας ἔχε γειά”. Ἔχει γίνει ὅμως, μιά σπουδαία παρεξήγηση μέ τά ἔθιμα αὐτῶν τῶν ἡμερῶν καί νομίζω ὅτι εἴμαστε ὑποχρεωμένοι ν' ἀσχοληθοῦμε μ' αὐτό καί νά σᾶς ποῦμε ὅλη τήν ἀλήθεια!

Ἡ Ὀρθόδοξη Χριστιανική Ἐκκλησία μας εἶναι γνωστό ὅτι δέ συμφωνεῖ καθόλου μέ τή γιορτή αὐτή, πού ὅμως ἔχει καθιερωθεῖ ὡς ἔθιμο. Γιατί καμιά, ἀπολύτως καμιά σχέση μέ τή Χριστιανική μας πίστη δέν ἔχουν ὅλα τοῦτα τά μασκαριλίκια ! Τ' ἀντίθετο μάλιστα! Ἡ Ἐκκλησία μας τήν περίοδο αὐτή τοῦ Τριωδίου, θέλει νά μᾶς προετοιμάσει γιά τή μεγάλη περίοδο νηστείας, μετάνοιας καί προσευχῆς πού έρχεται σέ λίγο, τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Ἡ Ἐκκλησία μας θέλει ν' ἀρχίσουμε σιγά - σιγά τήν προπόνηση στά πνευματικά ἀθλήματα. Γι' αὐτό προβάλλει τίς δύο πρῶτες Κυριακές τρία πρόσωπα. Τήν πρώτη, τόν Τελώνη καί τό Φαρισαῖο καί τή δεύτερη, τόν “Ἄσωτο υιό” γιά νά παραδειγματιστοῦμε ἀπό τή ζωή τους. Γιά νά μήν εἴμαστε ψηλομύτες καί ὑπερήφανοι, σάν τό Φαρισαίο, ἀλλά ταπεινοί καί μέ μικρή ἰδέα γιά τόν εαυτό μας. Γιά νά γνωρίσουμε ποιός εἶν' ὁ δρόμος πού ὁδηγεῖ στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ- Πατέρα! Τό δρόμο τῆς συγγνώμης καί τῆς μετάνοιας! Τήν τρίτη Κυριακή τοῦ Τριωδίου, ἀκούγεται στίς Ἐκκλησίες μας τό Εὐαγγέλιο τῆς Μελλούσης Κρίσεως, τῆς πιό σημαντικῆς δηλαδή ὑπόθεσης καί στιγμῆς τῆς ζωῆς μας! Κι οἱ περισσότεροι χριστιανοί οὔτε κἄν ἐκκλησιάζονται ἐκείνη τήν ἡμέρα, ἀφοῦ ξενύχτησαν τό προηγούμενο Σαββατόβραδο σέ κάποιο ἀποκριάτικο γλέντι, μιᾶς καί εἰδικά ἐκεῖνο τό βράδυ διοργανώνονται τά περισσότερα γλέντια!

Τό ἀληθινό περιεχόμενο καί νόημα τοῦ Τριωδίου δέν ἀρέσει ἀσφαλῶς καθόλου στό μεγάλο ἐχθρό μας, τό διάβολο. Πού θέλει πολύ μακρυά ἀπ' αὐτά νά μᾶς πάει, νά μπερδέψουμε τό δρόμο πού ὁδηγεῖ στό Χριστό καί στήν Ἐκκλησία μας. Ἐξάλλου, ἄς μήν ξεχᾶμε ὅτι αὐτός εἶναι ὁ ἀρχιμασκαράς! Πού γιά νά μᾶς ρίξει στά δίχτυα τῆς ἁμαρτίας καί νά λυπήσουμε τό Θεό, χίλιες-δυό μορφές καί μάσκες βάζει, γιά νά τά καταφέρει! Κι ὕστερα, ἀξίζει τόν κόπο νά ξοδεύουν τόσα λεφτά οἱ δῆμοι καί οἱ σύλλογοι, γιά τή διοργάνωση αὐτῶν τῶν ἐκδηλώσεων, πού τόσο πολύ ζημιώνουν, ὄχι μόνο οἰκονομικά, ἀλλά κυρίως ψυχικά καί πνευματικά τούς χριστιανούς μας;

Κι οἱ γονεῖς, πού παίρνουν στολές καί σπαθιά καί καπέλα κι ἕνα σωρό ἄλλα παρόμοια γιά νά διασκεδάζουν τά παιδιά τους -ἄς ποῦμε ὅτι διασκεδάζουν- μιά μέρα, μιά ὥρα; Κι ἀξίζει τόν κόπο, ἀκόμη καί πολλά σχολεῖα, πού δουλειά τους εἶναι νά λένε τήν ἀλήθεια στά παιδιά καί νά ξυπνᾶνε τό μυαλό τους, ἀξίζει τόν κόπο, νά σπαταλοῦν μιάν ὁλόκληρη μέρα, τήν τελευταία ἑβδομάδα τῆς Ἀποκριᾶς γιά τά μασκαριλίκια καί τά ξεφαντώματα; Τό ζήτημα εἶναι πολύ σοβαρό! Ἔχει πάμπολλες προεκτάσεις, στίς ὁποῖες κι ἄλλες φορές θά ἀναφερθοῦμε.

Πόσο χαίρεται ὁ ἀρχιμασκαράς, ὁ διάβολος κι ὁ Θεός πόσο λυπᾶται, πού μπερδέψαμε τό θέλημά Του μ' αὐτές τίς εἰδωλολατρικές συνήθειες. Στό χέρι μας εἶναι νά ζήσουμε σωστά κι ὄμορφα μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας! Νά μήν ἀκολουθήσουμε τούς συγγενεῖς ἤ τούς φίλους μας στά ἁμαρτωλά ξενύχτια, τά γλέντια καί τά μεθύσια, ἀλλά νά προσπαθήσουμε ν'ἀξιοποιήσουμε καί νά ζήσουμε τίς ὄμορφες στιγμές καί τίς εὐκαιρίες πού δίνει σ' ὅλους μας ἡ μάνα μας ἡ Ἐκκλησία! Γιατί μόνο ἐκείνη μπορεῖ νά γαληνέψει τήν καρδιά μας! Μόνο ἐκείνη μπορεῖ νά δώσει τό πραγματικό, τό ἀληθινό νόημα στή ζωή μας! Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια! Αὐτός εἶναι ὁ δύσκολος, μά ὄμορφος δρόμος, πού μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός μας νά ἀκολουθήσουμε! Θά τόν ἀκούσουμε;

+Ἀρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

Το ήξερες αυτό;

2008-02-22T09:25:00.000+02:00

Οι βάτραχοι, επειδή τρώνε πολλές πυγολαμπίδες, μπορεί ν'αρχίσουν κι αυτοί κάποια στιγμή να φέγγουν!

Ευγενία Χαροκόπου

Γεια σας! Είμαστε κι εμείς εδώ!

2008-02-22T09:17:00.000+02:00

Γεια σας! Είμαστε τα παιδιά του μονοθέσιου Δημοτικού Σχολείου Πυλών Καρπάθου. Κατοικούμε σε ένα μικρό, αλλά πολύ όμορφο χωριό, με εξαίσια θέα και θαυμάσιο ηλιοβασίλεμα! Μπορεί να είμαστε λίγοι, μόλις οκτώ, αλλά έχουμε όρεξη να κάνουμε πολλά πράγματα για να κρατάμε το χωριό μας ζωντανό!

Ευχόμαστε να έχουμε επικοινωνία με πολλούς συγχωριανούς μας, που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, αλλά και να βρούμε νέους φίλους!